Ἄλλοι τὰ λένε κύματα,
μὰ κάτω ἀπ’ τὸ λειψὸ φεγγάρι
σκιὲς ἁλωνίζουν τὴ θάλασσα.
Χτυπιοῦνται, ἀγκαλιάζονται,
γίνονται πόλεμος, ἔρωτας
καὶ πυρετὸς τῆς νύχτας.
Ξεντύνονται σκίζοντας τὰ ροῦχα τους,
ἁρπάζονται μὲ βία
κι ἀνταριάζουν.
Στριφογυρίζουν ὡς τὴν ἀμμουδιὰ
κι ἐκεῖ ἡσυχάζουν,
γίνονται βότσαλα.
Δὲν εἶναι κύματα·
κι οἱ γλάροι ἔτσι τὰ ξέρουν,
ἴσως κάτω ἀπ’ τὸν ἥλιο…
μὰ τὴ νύχτα τὰ πράγματα ἀλλάζουν.
04/2007
Ἀπὸ τὸ βιβλίο ΝΥΧΤΕΡΙΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ
ἐκδόσεις ΕΡΩΔΙΟΣ.
