Σκόρπιοι στίχοι...

Εύφλεκτοι πια,
παραφουσκωμένοι με ξερόχορτα,
μαζεύουμε σκόρπιες εικόνες
για να πούμε πως ζήσαμε
 -λίγες μοναχά εικόνες
από φόβο μην τύχει
κι αρπάξουμε φωτιά.


***


Έλα να ξεριζώσουμε τα πόδια μας
από την πόλη·             
δεν είμαστε δέντρα, είμαστε πουλιά.


***


Ξυπόλητοι χορεύουμε πάνω στο χώμα
-μυριάδες οι νεκροί μάς αφουγκράζονται
ζηλεύοντας την ξενοιασιά μας.
Γυμνοί στο φεγγαρόφωτο
μαζί με τις μορφές των θρύλων
κρυβόμαστε στα σύννεφα της σκόνης.
Χτυπάμε τα πόδια μας στη γη
κι οι πεθαμένοι ανταπαντούν με χτύπους
στην καρδιά μας.


***


Πώς αλλιώς θα χτίσουμε τα σπίτια μας;
-Να φτιάξουμε πλιθιά απ’ τα χωράφια μας,
πλιθιά από την τέφρα των γονιών και των παππούδων μας.
Πώς αλλιώς τους δρόμους θα χαράξουμε;
-Μονάχα τον ήλιο κορφή κορφή ακολουθώντας.


***


Κάποτε θα σκύβουν στ’ απολιθώματα
κάποιας ανασκαφής
και θα παρηγορούνται οι ακρωτηριασμένοι
βλέποντας τις κομμένες ρίζες μας.



***