Τα σημάδια των καιρών


Οι ποιητές που νιώθουν τα σημάδια
των καιρών
γράφουν ποιήματα
ολόιδια με ρημαγμένα σπίτια,
μ’ ερημωμένα σοκάκια κι αλητοπαρέες.

Κάνουν τόπο στις λέξεις
να βρουν απομεινάρια ξεχασμένα
-κρυμμένα τσιγάρα
κάτω από τα κεραμίδια
του χαμόσπιτου.

Οι ποιητές που νιώθουν τα σημάδια
των καιρών
δε χωράνε στα σαλόνια.
Ψάχνουν στους δρόμους στίχους
ολόιδιους με μπαλωμένα ρούχα
μιας μόδας που έσβησε.
 
Ψάχνουν στις τσέπες τους
για σκόρπιες συλλαβές,
για να πληρώσουν.



Από την ποιητική συλλογή "Χαμένες ψηφίδες"
Ιδιωτική έκδοση - Θεσσαλονίκη 2012

Θοδωρής Βοριάς - "Στιγμές από το ρεπερτόριο του θανάτου" - Ιδιωτική έκδοση - 2018



Οι «Στιγμές από το ρεπερτόριο του θανάτου» είναι  η 5η μου ποιητική συλλογή. Εκεί βρίσκονται κάποιοι από τους θανάτους που συνθέτουν τη ζωή μας. Αυτοί οι θάνατοι, οι «καθημερινοί», οι πιο επώδυνοι, συνθέτουν το ρεπερτόριο που τελειώνει με τον φυσικό μας θάνατο. Είτε αναγκαστικά είτε από επιλογή μας γράφουμε κάθε τόσο τον επίλογο σε κομμάτια της ζωής μας. Τέτοια κομμάτια της ζωής έγιναν ανιλίνες και χαϊκού στις 16 σελίδες του βιβλίου που κυκλοφόρησε ελεύθερα στο διαδίκτυο τον Σεπτέμβριο του 2018.

 Θοδωρής Βοριάς 

Το βιβλίο διατίθεται ελεύθερα, σε ψηφιακή μορφή από τις δ/νσεις:

https://www.ebooks4greeks.gr/stigmes-apo-to-repertorio-tou-thanatou

https://www.openbook.gr/stigmes-apo-to-repertorio-tou-thanatou/


Θοδωρής Βοριάς
ΣΤΙΓΜΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΡΕΠΕΡΤΟΡΙΟ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ
Ιδιωτική έκδοση
Σεπτέμβριος 2018
ISBN: 978-618-83940-0-1



Σχόλια για το βιβλίο:

Από την Σοφία Στρέζου στην ιστοσελίδα της:  
http://anagnoseispoiiton.blogspot.com/2018/11/blog-post.html


Poesie di Theodoros Vorias (tradotte in italiano: Crescenzio Sangiglio)

POESIA NEOGRECA /  Fermenti -  2018

Poesie di Theodoros Vorias (tradotte in italiano Crescenzio Sangiglio) 


Ιταλική μετάφραση ποιημάτων από τον Crescenzio Sangiglio.

Δημοσιεύθηκαν στην ιταλική ποιητική ανθολογία  POESIA NEOGRECA εκδόσεις Fermenti -  2018.


1.
Ed ora sei cambiato
(Και τώρα άλλαξες)

Occhi e mani sparsi in piazza
indicano un impensabile nascondiglio,
in un negozio, un apparecchio televisivo.
Lì dentro una folla di cervelli dorme nel torpore,
pigiata sulla mensola.

Nello schermo voci 
òrdinano: 
“Cambia, cambia, cambia…
taci, taci, taci…
ascolta, ascolta, ascolta…”
Non sono voci maschili,
non sono femminili,
sono... sono... cosa sono questi?
Non si distinguono le loro figure.

“Appoggia il telecomando sulla testa,
premi il tasto l,
poi t
àppati le orecchie, 
apri la bocca,
abbassa gli occhi,
ed ora sei cambiato…
ascolta, taci!”

Chiaf!!! Interruzione…
dove vai, sta’ fermo!



2.
La luna cambia
(Το φεγγάρι αλλάζει)

Ci sono delle sere che la luna si sfilaccia,
riempie la campagna di argentea piallatura
il vento mattatore.

Piccolo volatile gettato per terra
l’ultimo baleno,
l’ultima speranza.
Appassito l’ albero,
morto l’ amico,
bruciato lo stendardo…
pezzo a pezzo ti sparpagli, patria.

Ci sono delle sere che la luna si discioglie,
goccia a goccia inumidisce la citt
à
inumidisce i nostri occhi.
Arrugginiscono gli idoli,
in un vecchio fucile
arrugginiscono anche le idee.
Sbiadita l’ affissione,
le strade silenziose,
la folla addormentata…
si addice alle anime il “lascia perdere, amico”.

Ci sono delle sere che la luna si suicida,
gocce di sangue rovinano il nostro sonno
rovinano i nostri sogni.
Solo le rose e i papaveri
si colmano di vita
alla morte della luna.



3.
Anche i muri affondano
(Κι οι τοίχοι βουλιάζουν)

Sono anche i muri che affondano.
Se li guardi con insistenza
ti rivelano ci
ò che
sta scritto sopra,

la vecchia ocra si sbriciola e cade
come una febbre gialla,
i nostri sguardi li hanno devastati
a lungo andare.

Chi ce la fa a rimaner tranquillo
in questa citt
à 
puo sentire le voci
e gli slogan
che ogni giorno vanno in giro
e la note tornano
a intanarsi
dietro agl’ intonaci sbriciolati.



4.
Adesso che s’ è asciugata
(Τώρα που στέγνωσε)

Adesso che s’ è asciugata,
era sangue e lacrime,
stanno bruciando nelle piazze
la nostra bandiera
e le ceneri nell’ aria
t’ hanno sporcato il costoso vestito.



5.
Stasera fabbrica una patria
(Απόψε φτιάξε μια πατρίδα)

Stasera cadono tutte le stele,
cadono i castelli e la bandiere.
Stasera raccogli quell che c’ è da raccogliere


i ricordi
che storia stilleranno.

Ch
ìnati e ruba un po’ di colore, 
chìnati e ruba un po’ di terra, 
mischiali a piene mani e fabbrica una patria

come una favola
per incantare i nostri figli.



6.
Aniline XIII
(Ανιλίνες [ιγ΄] - Η νύχτα δεν παρηγοριέται)

La notte non si consola
con le pallide luci della città,
vuole il proprio tìaso nelle strade:
cassonetti d’ immondizia in fiamme,
bombe Mol
òtov 
ed esplosioni di lacrimogeni
sono la guarigione
dalla sua inesorabile tenebra.



7.
Cerchio rosso
(Κόκκινος κύκλος)

È come vederti,
sul muro tracci un cerchio rosso.

L’ ocra si distacca,
si spandono i colori
che gl’ inquiline con gli anni avevano steso.

Fuori dal cerchio cola
la glutolina della vecchia affissione
e tutto lo sperma che generava idee.

Cerchi di capire
cosa gli hai fatto al muro,

la storia di continuo si riversa 

sul marciapiede,                                         
sull’ asfalto. 

Το ρεπερτόριο του θανάτου


Κάθε εποχή ο θάνατος
έχει το δικό του ρεπερτόριο.
                                 
Είναι κι οι φιλόμουσοι,
που ξεχωρίζουν
τη μουσική της κάθε σφαίρας.
Που ξεχωρίζουν το μοναδικό εμβατήριο
του δικού τους θανάτου
μέσα από τις χιλιάδες πιστές
στο στόχο τους βολίδες.

Είναι κι οι άλλοι που αναστενάζουν,
ανασφαλείς για τη ζωή τους,
εξαρτημένοι από τις δειλές,
τις άστοχες σφαίρες,
εκείνες που προτίμησαν
να εξοστρακιστούν
πάνω στο άψυχο μπετόν,
εκείνες τις παράφωνες
σφαίρες του οίκτου.



Απρίλιος 2009


Ποιητική συλλογή 
Στιγμές από το ρεπερτόριο του θανάτου
Ιδιωτική έκδοση - 2018

ΑΝΙΛΙΝΕΣ [Γλίστρησε ο κόσμος], [Ξυπόλητοι]


[α']

Γλίστρησε στην άβυσσο ο κόσμος
κι ο ήλιος δεν μπόρεσε να τον γλιτώσει.

…το περιστέρι έφερε
ένα κουρέλι σκοταδιού
κι ενός μωρού το κλάμα.


2018




[β']

Ξυπόλητοι χορεύουμε πάνω στο χώμα
-μυριάδες οι νεκροί μας αφουγκράζονται
ζηλεύοντας την ξενοιασιά μας.

Γυμνοί στο φεγγαρόφωτο
μαζί με τις μορφές των θρύλων
κρυβόμαστε στα σύννεφα της σκόνης.

Χτυπάμε τα πόδια μας στη γη
κι οι πεθαμένοι απαντούν με χτύπους
στην καρδιά μας.


2017




Ποιητική συλλογή
"Στιγμές από το ρεπερτόριο του θανάτου" 
Ιδιωτική έκδοση - 2018

ΤΡΙΑ ΧΑΪΚΟΥ

[α΄]

Μπροστά στη μάντρα
πρώτα εκτελέσανε
τα πέντε δέντρα.




[β']

Πενθεί η νύχτα.
Πνίγηκε το φεγγάρι
στον Αχέροντα.




[γ']*

Εκεχειρία!
Η σπορά του ατσαλιού
αναβάλλεται.





2014


Από την ποιητική συλλογή
"Στιγμές από το ρεπερτόριο του θανάτου"
ιδιωτική έκδοση - 2018


* Το [γ΄] χαϊκού απέσπασε τον Α' Έπαινο στον πανελλήνιο διαγωνισμό χαϊκού έτους 2014 που διοργάνωσε η Ιαπωνική Πρεσβεία στην Αθήνα, ο Ελληνο-Ιαπωνικός σύνδεσμος φιλίας και ο Ελληνικός Κύκλος Χαϊκού.

Δρομολόγια με την πανσέληνο

Βλέπεις εκείνον με το πιστόλι;
Θέλει να πεθάνει.
Ψάχνει στις τσέπες του για σφαίρες
λες και ψάχνει γι’ αναπτήρα.

Βλέπεις τον άλλον;
Βάζει το χέρι του στη μέσα τσέπη του μπουφάν
και τραβάει την καρδιά του.
Την κοιτάζει προσεχτικά στο φεγγαρόφωτο,
την παραδίδει στον αστυφύλακα
για να εξακριβώσει τα στοιχεία.


5/2009


Ποιητική συλλογή
"Στιγμές από το ρεπερτόριο του θανάτου"
Ιδιωτική έκδοση - 2018


ΑΝΙΛΙΝΕΣ [Σιδερένιοι στρατιώτες]

Είμαστε σιδερένιοι στρατιώτες,
οι χάρτες μας είναι χάρτες άλλης γης.
Εδώ, ούτε γι’ αγάλματα μας θέλουν
ούτε για σκιάχτρα.

Φταίμε γιατί ήταν φτηνό το μέταλλό μας,
γιατί το σπέρμα μας
σκουριά πλημμύρισε τις μήτρες,
γιατί πιο άγονο απ’ τη σκουριά
δεν έχει σπέρμα.


9 Μαρτίου 2017

Από την ποιητική συλλογή
"Στιγμές από το ρεπερτόριο του θανάτου"
ιδιωτική έκδοση - 2018

Πίσω από το Ποσειδώνιο

Τις νύχτες, οδηγούνται ιδρωμένοι
οι αιχμάλωτοι του έρωτα
πίσω από το Ποσειδώνιο.

Μισόγυμνοι παραδίνονται
σε στεναγμούς κι αγκαλιάσματα,
στα σκοτεινά αποδυτήρια.

Τις στιγμές εκείνες, ξεκολλάνε
απ’ τις σκιές άλλες σκιές που τρέφονται
με τα περισσέματα των πόθων.

Μεθούν τη μοναξιά τους με ψίθυρους,
με κάποιο πνιχτό φιλί, με μια πνοή βαριά
ή ένα τίναγμα της έξαψης.



Σεπτέμβριος 2006


Ποιητική συλλογή
"Νυχτερινές επιπλοκές"
Ερωδιός - 2008


Εδώ το ποίημα μεταφρασμένο στην αγγλική γλώσσα από την Μαρία ΑνδρεαδέλληPoems by Thodoris Vorias (english translation: Maria Andreadelli)

Ανιλίνες [Η νύχτα δεν παρηγοριέται]


Η νύχτα δεν παρηγοριέται
με τ’ αδύναμα φώτα της πόλης,
θέλει στους δρόμους το θίασό της·

φλεγόμενοι κάδοι σκουπιδιών,
βόμβες μολότοφ
κι εκρήξεις δακρυγόνων
τη θεραπεύουν
απ’ το αδυσώπητο σκοτάδι της.


Σεπτέμβριος 2007


Ποιητική συλλογή
"Νυχτερινές επιπλοκές"
εκδόσεις ΕΡΩΔΙΟΣ
Θεσσαλονίκη - 2008


Το ποίημα μεταφρασμένο στην ιταλική γλώσσα από τον Κρεσέντζιο Σαντζίλιο.
Poesie di Theodoros Vorias (tradotte in italiano Crescenzio Sangiglio)


Το ποίημα δημοσιεύτηκε στην ιταλική ανθολογία Ελλήνων ποιητών
Poesia Neogreca σε μετάφραση Crescenzio Sangiglio και κυκλοφόρησε από τις
εκδόσεις Fermenti τον Ιούλιο 2018.