Θοδωρής Βοριάς - Ρωγμές στη νύχτα

Ξέρεις πως κρύβω
ένα κομμάτι νύχτας
μες στην τσέπη μου.

Αν υπήρχαν παραθύρια,
τ’ άστρα θα σεργιανούσανε
τα κρεμασμένα όνειρά μου
σ’ ένα καρφί του τοίχου.

Αν υπήρχαν πόρτες
ίσως ερχόταν κάποιος
μ’ ένα πρόσωπο φεγγάρι,
με λόγια νυχτοπούλια,
μαθημένος να τραγουδάει
με τα τριζόνια.

Ίσως ερχόταν μια γυναίκα
βγαλμένη από τ’ αρώματα
της φλαμουριάς.

Μαύρες μορφές κρυφοκοιτάζουν
απ’ τις ρωγμές της νύχτας μου.
Με τη σιωπή μου υφαίνουν όνειρα.
Με τις ανάσες μου ξεγεννάνε τα μυστήριά τους.
Κλέβουν το άρωμα του ύπνου μου
για να ντυθούν.


Θοδωρής Βοριάς

Αύγουστος 2007



Το ποίημα μεταφράστηκε στα ρουμανικά από την από την Edith UNCU και δημοσιεύτηκε στο ρουμάνικο περιοδικό STEAUA DOBROGEI – τχ.53-56 Decembrie 2012

Ανιλίνη [Αυτοάνοσα]



Ρωτάς τι είναι τα αυτοάνοσα;
Στίχοι σκαλισμένοι στο κορμί,
ποιήματα που γράφτηκαν μια νύχτα,
λοξές ματιές είναι και ψίθυροι,
ανεμοστρόβιλοι ψυχής…
όπως εκείνος ο Βαρδάρης,
μισός βοριάς, μισός αντάρτης
με δρασκελιές κατέβηκε το Σέιχ Σου.

Τη νύχτα μάζεψε ό,τι ήταν να μαζέψει
και το πρωί γυρεύαμε τα όνειρα
κάτω από τα σκόρπια φύλλα μας
και τα σπασμένα μας κλαδιά.



Φεβρουάριος 2020

© Θοδωρής Βοριάς

Δημοσιεύτηκε την 18 Μαΐου 2020 στο ηλεκτρονικό περιοδικό ΕΞΙΤΗΡΙΟΝ

ΕΖΡΑ ΠΑΟΥΝΤ - Θα ’ταν ανόητος όποιος θα ’βαζε όρια στου έρωτα την τρέλα... (ελεύθερη απόδοση - Θοδωρής Βοριάς)

Σμίγουν οι μοίρες μας
και τα μάτια μας χορταίνουν με αγάπη·
κι η μεγάλη νύχτα πέφτει πάνω σου
κι η μέρα
-η κάθε μέρα που φεύγει στον αγύριστο.

Να ’ταν οι θεοί να μας δέναμε μαζί,
με αλυσίδες,
και να μην έρθει μέρα να μας λύσει...
όχι, όσο γίνεται,
ο καρπός της ζωής να μην τελειώσει!

Θα ’ταν ανόητος όποιος θα ’βαζε όρια 

στου έρωτα την τρέλα.

Πρώτα ο ήλιος θα οδηγήσει μαύρα άλογα,
πρώτα η γη θα βγάλει στάρι από τη σίκαλη,
πρώτα το ποτάμι θα γυρίσει στις πηγές του,
πρώτα τα ψάρια θα κολυμπήσουν σε ξεροπόταμα
κι ύστερα θα μάθει ο έρωτας το μέτρο.


Απόδοση: Θοδωρής Βοριάς
Απρίλιος 2019



Ελεύθερη απόδοση από τον Θοδωρή Βοριά. Απόσπασμα από τη συλλογή του Έζρα Πάουντ «Υποταγή στον Σέξτο Προπέρτιο» από την ενότητα VII.

Ελεύθερη απόδοση από το μεταφρασμένο κείμενο του βιβλίου Έζρα Πάουντ, μετάφραση Ηλίας Κυζηράκος, εκδόσεις Δωδώνη, 1984

Ολόκληρη η ενότητα VII στα αγγλικά:


Thodoris Vorias - POEMS 2005-2020 - English translation: Maria Andreadelli (2020)






Η μικρή αυτή συλλογή είναι μια ποιητική ανθολογία 12 ποιημάτων του Θοδωρή Βοριά μεταφρασμένων στην αγγλική γλώσσα. Η μετάφραση των ποιημάτων στην αγγλική έγινε από την κ. Μαρία Ανδρεαδέλλη.

Τα ποιήματα προέρχονται από τις ποιητικές συλλογές του Θοδωρή Βοριά που κυκλοφόρησαν από το 2005 έως το 2020. 

Μεταφράστηκαν και παρουσιάζονται τα ποιήματα: 1. Παπούτσια [Συλλογή "Το τρύπιο ταβάνι"], 2. Στην εξορία [Συλλογή "Το τρύπιο ταβάνι"], 3. Άγγελοι φονιάδες [Συλλογή "Νυχτερινές επιπλοκές"], 4. Κόκκινος κύκλος [Συλλογή "Νυχτερινές επιπλοκές"], 5. Σαν γεμίσει το φεγγάρι [Συλλογή "Νυχτερινές επιπλοκές"], 6. Στο κάστρο του Πλαταμώνα [Συλλογή "Χαμένες ψηφίδες"], 7. Πίσω από το Ποσειδώνιο [Συλλογή "Νυχτερινές επιπλοκές"], 8. Δεν ήθελε να δει τη θάλασσα [Συλλογή "Νυχτερινές επιπλοκές"], 9. Δρομολόγια με την πανσέληνο [Συλλογή "Στιγμές από το ρεπερτόριο του θανάτου"], 10. Γλίστρησε στην άβυσσο ο κόσμος [Συλλογή "Στιγμές από το ρεπερτόριο του θανάτου"], 11. Φύσηξε από τη μεριά της Παλαιστίνης [Συλλογή "Στιγμές από το ρεπερτόριο του θανάτου"], 12. Το ρεπερτόριο του θανάτου [Συλλογή "Στιγμές από το ρεπερτόριο του θανάτου"]. 


THODORIS VORIAS 
POEMS 2005 - 2020 
ENGLISH TRANSLATION: MARIA ANDREADELLI 
THESSALONIKI 
APRIL 2020 


Διαβάστε τα ποιήματα μεταφρασμένα: 


Κατεβάστε ελεύθερα το βιβλίο: 

Ανιλίνη [Οι νεκροί φόρεσαν μάσκες]


Γκράφιτι από τον μαντρότοιχο του γηπέδου του Απόλλωνα Καλαμαριάς. Φωτογραφία 29/3/2020. Σχεδιαστές http://www.sandman.gr


Ο θάνατος πλησίασε πιο κοντά,
ακόμα κι οι νεκροί 
φόρεσαν αντιασφυξιογόνες μάσκες.
Μονάχα που δεν ήρθε χθες, 
αιώνες ήταν εδώ, μαζί μας. 

Όσο ανασαίναμε ανασαίναμε το θάνατο,
όπου ακουμπούσαμε ακουμπούσαμε το θάνατο,
όπου φιλούσαμε φιλούσαμε το θάνατο
κι είναι δισεκατομμύρια οι νεκροί
που προχωρούν στους δρόμους.

Κάθε φορά που ψέλναμε "Ειρήνη ημίν" 
κυοφορούσαμε κι έναν καινούργιο θάνατο
κι ο πόλεμος χρειάζεται τους ζωντανούς.

Είθε τα παιδιά μας να μάθουνε να πολεμούν 
για να παλεύουνε το θάνατο.

Είθε ο πόλεμος να αναστήσει 
τους νεκρούς της πολιτείας μας.

29/3

Ανιλίνη [Οι στίχοι είναι σφαίρες]




© Θοδωρής Βοριάς

Οκτώβριος 2019

Δημοσιεύτηκε στο Καλλιτεχνικό Ημερολόγιο 2020 - τοβιβλίο.net


Θοδωρής Βοριάς - "Αντίλαλοι στα βράχια" - Ιδιωτική έκδοση - 2020





Οι «Αντίλαλοι» αποτελούν ένα βιβλίο αφορισμών που αποτυπώθηκαν σε μια απόπειρα συνδυασμού στοχασμού και ποίησης. Αυτοί οι λόγοι μάχης –που δημοσιεύτηκαν σταδιακά στο ιστολόγιο σε εβδομαδιαίες αναρτήσεις κατά τη διάρκεια του 2019- δεν είναι διαταγές στρατηγού προς στρατιώτη αλλά παραινέσεις ίσως κάποιου δαίμονα του πολέμου, ίσως και της συνείδησης, προς τον μαχητή κάθε εποχής και κάθε περίστασης, για την επιβίωσή του απέναντι στον πολυεπίπεδο θάνατο (ψυχικό, πνευματικό και σωματικό).
Το βιβλίο αποτελείται από δύο μέρη: [α']  Ο εσωτερικός πόλεμος, ο αιώνιος... και [β'] Ο έξω πόλεμος, της διαμόρφωσης...
Η παρουσία σημαντικών στοχαστών στην αρχή του βιβλίου, που εμφανίζονται να ενθαρρύνουν τον πολεμιστή από τα απέναντι βράχια, είναι οι αντίλαλοι των στοχασμών τους στις λέξεις αυτού του βιβλίου:
«Πριν ξεκινήσεις την κάθε μάχη σου με το θάνατο, σε χαιρετούν και σου φωνάζουν από τον απέναντι βράχο ο Σουν Τζού, ο Γιαμαμότο Τσουνετόμο, ο Φρειδερίκος Νίτσε, ο Κάρλ φον Κλαούζεβιτς κι ο Νίκος Καζαντζάκης...»

Για να λάβετε δωρεάν τo βιβλίο, σε ψηφιακή μορφή, στείλτε μήνυμα και ζητήστε το στη δ/νση: thodorisvorias@gmail.com.

Ανιλίνη - [Σχόλια σε φωτογραφία]


Με την πλάτη στο δέντρο...
βρήκα σημείο ζωής κι ακούμπησα.
Η υπόλοιπη φωτογραφία
παρκαρισμένα αυτοκίνητα και μοτοσυκλέτες.

Ίσα που χωράω στο σοκάκι,
άνθρωπος μονάχος και μηχανήματα·
τσιμέντο κι άσφαλτος τα όνειρα, στοιχειώνουν.

Προσπαθώ να σε κοιτάξω σαστισμένος
όπως κοιτάζει το άπειρο ο φυλακισμένος
από το παραθυράκι του κελιού του.

Δε φυσάει αέρας, έχει λιακάδα,
πέφτει και μια σκιά πολυκατοικιών αρρωστημένη
όπως όλων των πόλεων οι σκιές.

Με καταπίνει αργά ο αστικός ιστός
και το παραθυράκι του κελιού θα μου το κλείσουν
κι η σαστισμάρα,
σκόνη θα γίνει στις λαμαρίνες των αυτοκινήτων.



Απρίλιος 2019

Θοδωρής Βοριάς - "Στιγμές από το ρεπερτόριο του θανάτου" - Ιδιωτική έκδοση - 2018



Οι «Στιγμές από το ρεπερτόριο του θανάτου» είναι  η 5η μου ποιητική συλλογή. Εκεί βρίσκονται κάποιοι από τους θανάτους που συνθέτουν τη ζωή μας. Αυτοί οι θάνατοι, οι «καθημερινοί», οι πιο επώδυνοι, συνθέτουν το ρεπερτόριο που τελειώνει με τον φυσικό μας θάνατο. Είτε αναγκαστικά είτε από επιλογή μας γράφουμε κάθε τόσο τον επίλογο σε κομμάτια της ζωής μας. Τέτοια κομμάτια της ζωής έγιναν ανιλίνες και χαϊκού στις 16 σελίδες του βιβλίου που κυκλοφόρησε ελεύθερα στο διαδίκτυο τον Σεπτέμβριο του 2018.

 Θοδωρής Βοριάς 

Το βιβλίο διατίθεται ελεύθερα, σε ψηφιακή μορφή από τις δ/νσεις:

https://www.ebooks4greeks.gr/stigmes-apo-to-repertorio-tou-thanatou

https://www.openbook.gr/stigmes-apo-to-repertorio-tou-thanatou/


Θοδωρής Βοριάς
ΣΤΙΓΜΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΡΕΠΕΡΤΟΡΙΟ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ
Ιδιωτική έκδοση

Θεσσαλονίκη
Σεπτέμβριος 2018
ISBN: 978-618-83940-0-1



Σχόλια για το βιβλίο:

Από την Σοφία Στρέζου στην ιστοσελίδα της:  
http://anagnoseispoiiton.blogspot.com/2018/11/blog-post.html