Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΣΕ ΠΕΡΙΟΔΙΚΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΣΕ ΠΕΡΙΟΔΙΚΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Θοδωρής Βοριάς - "Χαμένες ψηφίδες 2" (ποιήματα) - Ιδιωτική έκδοση - 2024
ΧΑΜΕΝΕΣ ΨΗΦΙΔΕΣ 2
Θοδωρής Βοριάς
Ποιήματα
ISBN: 978-618-00-4999-2© Θεόδωρος Π. Μποράκης
Θεσσαλονίκη
Ιανουάριος 2024
Η 7η ποιητική μου συλλογή με τίτλο "Χαμένες ψηφίδες 2" κυκλοφόρησε τον Ιανουάριο του 2024, σε ιδιωτική έκδοση ψηφιακής μορφής, εκτός εμπορίου.
Στην παρουσίαση της 4ης ποιητικής μου συλλογής "Χαμένες ψηφίδες" το 2012, έκλεισα το κείμενο με τις λέξεις "γκρεμισμένα είδωλα". 12 χρόνια μετά, συνέχισα με δεμένο το νήμα σ' εκείνες τις λέξεις.
Με τις δύο αυτές λέξεις κλείνω τις δεύτερες Χαμένες ψηφίδες μου, βέβαιος πια πως ακόμα και με τσακισμένα χέρια θα συνεχίσω να ανασύρω τόσα κι άλλα τόσα γκρεμισμένα είδωλα, αφού η σωρός τους δεν είναι έξω από μένα, και στο ταξίδι της γραφής κατάφερα να αναγνωρίσω χιλιάδες πτυχές τους στους αρμούς και στα σενάζια του βίου μου.
Η ποιητική συλλογή αποτελείται από 34 ποιήματα που χωρίζονται σε πέντε ενότητες:
ΑΠΟΤΟΜΕΣ ΣΤΡΟΦΕΣ
[Στις απότομες στροφές της ιστορίας], [Η στιγμή του φόνου], [Σχόλια σε φωτογραφία], [Ειδικές περιστάσεις], [Φτωχοδιάβολοι ποιητές], [Λαθρεπιβάτης].
ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΙ
[Ξεβάφουν οι ψυχές στον Άδη], [Σκόνη, στάχτες και σκιές], [Ξεριζωμός], [Απ' τις πλαγιές του Πάικου στου Αξιού τις όχθες], [Αποστάγματα της πατρίδας], [Κι οι ζωντανοί ξεχνούν], [Άννα].
ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΩΝ ΣΕΙΡΗΝΩΝ
[Στίχος τραγουδιού κι η Μνημοσύνη], [Πρόκληση], [Χαρταετοί κι αγέρηδες χορεύουν], [Ανδροφόνιο], [Τραγούδι των Σειρήνων], [Άλωση], [Ίμερος], [Μελαινίς].
ΣΤΙΣ ΓΕΙΤΟΝΙΕΣ ΤΩΝ ΚΑΣΤΡΩΝ
[Ανοίξτε βήμα], [Επιστροφή], [Στις γειτονιές των κάστρων], [Ρωγμές α' (Πέρασε μέσα...)], [Ρωγμές β' (Οι τρύπες στην παλιά ταπετσαρία...)].
ΦΑΛΑΓΓΑ ΚΑΤ' ΑΝΤΡΑ
[Δεμένα κορμιά ανάμεσα στις λέξεις], [Σαλπιγκτής του 1918], [Ατσαλένιοι στρατιώτες], [Άγνωστοι νεκροί], [Νεκρόδρομοι 1944], [Επίστρατοι], [Φάλαγγα κατ' άντρα], [Επίκληση].
Επιστρέφω ξανά στις ψηφιακές αυτοεκδόσεις. Όποτε τύπωσα ποιητική συλλογή σε εκδοτικό οίκο, το έπραξα τιμώντας φίλους επαγγελματίες του βιβλίου που σεβάστηκαν τα έργα μου, χωρίς να περιμένω οικονομικά οφέλη (γνωρίζοντας καλά την αγορά του εμπορικού βιβλίου).
Επιλέγω να συνεχίσω να επιμελούμαι μόνος τις συλλογές μου και θαρρώ πως είναι εντιμότερος αυτός ο τρόπος αφοσίωσης, τόσο απέναντι στα ποιήματά μου όσο κι απέναντι στον αναγνώστη, κι όσο παραμένει αντιεμπορική η φύση της ποίησης θεωρώ πως αξίζει να υπηρετώ αυτή της την ιδιοτροπία.
Τις "Χαμένες ψηφίδες 2", αν δεν τις λάβατε ήδη μέσω του ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, θα μπορέσετε να τις διαβάσετε και να τις αποθηκεύσετε ελεύθερα από τις διευθύνσεις των παρακάτω ιστοσελίδων όπου φιλοξενούνται:
Ιστοσελίδα ebooks4greeks.gr:
Ιστοσελίδα Openbook.gr:
Ιστοσελίδα Freebooks.gr
Αν για οποιοδήποτε λόγο δεν είναι εφικτή η πρόσβασή σας στην ποιητική συλλογή μέσω των ιστοσελίδων, γράψτε μου μύνημα στη διεύθυνση thodorisvorias@gmail.com για να λάβετε τις "Χαμένες ψηφίδες 2" -κι όποια άλλη συλλογή μου επιθυμείτε- στο ηλεκτρονικό σας ταχυδρομείο.
Φιλικά
Θοδωρής Βοριάς
Παρουσίαση της ποιητικής συλλογής Χαμένες ψηφίδες 2 σε δημοσίευμα της εφημερίδας Πρωινής του Κιλκίς της 5/1/2024.
Απ’ τις πλαγιές του Πάικου στου Αξιού τις όχθες

Φθινοπωρινό τοπίο από το όρος Πάικο. Από το αρχείο του κ. Γεώργιου Τσιμπούκα.
Απ’ τις πλαγιές του Πάικου στου Αξιού τις όχθες
Μόλις πιάσει να φυσάει ο βοριάς
και συρθεί στα χώματα της Ειδομένης,
γίνεται βαρδάρης
αντάρτης απ’ την χιονισμένη Τζένα
που ’κοψε δρόμο
για τις πετράρες του Καρασινάν
μικρός βοσκός της Τσέρνα-Ρέκα
που δρασκελάει απ’ τις πλαγιές του Πάικου
στου Αξιού τις όχθες
μπαρούτι και πάταγος,
αντίλαλος του Σκρα
στ’ αμπέλια της Γουμένισσας
τρελοβαρδάρης γίνεται
που φέρνει βόλτα
στης Τσιγγάνας τα στενά.
© Θοδωρής Βοριάς
Απρίλιος 2023
Από την ποιητική συλλογή Χαμένες ψηφίδες 2 - εκτός εμπορίου - Θεσσαλονίκη - 2024.
Δημοσιεύτηκε την 13 Αυγούστου 2023 στην ιστοσελίδα του λογοτεχνικού περιοδικού Νέο Πλανόδιον. Εδώ μπορείτε να διαβάσετε όλα τα ποιήματα του δημοσιεύματος.
Σημειώσεις τοπωνυμίων
Ειδομένη: Ελληνικός μεθοριακός σιδηροδρομικός σταθμός κι ακριτικό χωριό της Δημοτικής Ενότητας Παιονίας, στον Νομό Κιλκίς.
Τζένα: Το όρος Τζένα καταλαμβάνει μέρος της Ελληνοσκοπιανής μεθορίου. Τα όριά του στην ελληνική επικράτεια είναι μεταξύ του όρους Πάικο και του όρους Βόρας στον Νομό Πέλλας.
Καρασινάν: Η παλιά ονομασία του ημιορεινού χωριού Πλάγια στην παραμεθόρια ζώνη της Δημοτικής Ενότητας Παιονίας, στον Νομό Κιλκίς.
Τσέρνα-Ρέκα (Μαύρο Ποτάμι): Η παλιά ονομασία του ορεινού χωριού Κάρπη στην Δημοτική Ενότητα Παιονίας, στον Νομό Κιλκίς.
Πάικο: Το όρος Πάικο απλώνεται από το δυτικό μέρος του Νομού Κιλκίς ως το ανατολικό μέρος του Νομού Πέλλας.
Αξιός: Ποτάμι της Μακεδονίας που πηγάζει από την περιοχή του κράτους των Σκοπίων και χύνεται στον Θερμαϊκό Κόλπο.
Σκρα: Ορεινό ακριτικό χωριό στην Δημοτική Ενότητα Παιονίας, στον Νομό Κιλκίς.
Γουμένισσα: Κωμόπολη στη Δημοτική Ενότητα Παιονίας, στον Νομό Κιλκίς. Είναι χτισμένη στους πρόποδες του όρους Πάικο και φημίζεται για την οινοπαραγωγική δραστηριότητα των κατοίκων της.
Τα «Στενά της Τσιγγάνας»: Τοποθεσία ιδιαίτερου φυσικού κάλλους, κατά μήκος της κοίτης του Αξιού ποταμού όπου ρέει ανάμεσα σε απότομες πλαγιές ορεινών όγκων, μεταξύ του χωριού Ειδομένη και της κωμόπολης Αξιούπολη στην Δημοτική Ενότητα Παιονίας στον Νομό Κιλκίς.
Φειδερίκος Νίτσε - "Εν πολέμω αδερφοί" (Ποιητική διασκευή φιλοσοφικού κειμένου - ελεύθερη απόδοση: Θοδωρής Βοριάς)
Ἐν πολέμῳ ἀδερφοὶ
[α]
Βλέπω τους ουλαμούς σας
αχ και να ’βλεπα στρατιές
πραγματικών πολεμιστών,
ας κρύβατε όλοι στις στολές σας
καρδιές ἑτοιμοπόλεμες.
[β]
Είναι στη μοίρα μου
να ψάχνω για εχθροὺς
και στη ραστώνη σας
να χτίζω νέες μάχες.
[γ]
Μακάριοι οι νικητές
κι οι αρματωμένοι·
ας κρύβατε όλοι στις στολές σας
καρδιές ἑτοιμοπόλεμες.
[β]
Είναι στη μοίρα μου
να ψάχνω για εχθροὺς
και στη ραστώνη σας
να χτίζω νέες μάχες.
[γ]
Μακάριοι οι νικητές
κι οι αρματωμένοι·
εκείνοι θα πλαγιάσουνε
με την ειρήνη.
[δ]
Επιτέλους, αν θα νικήσω
ας νικήσω ισχυρότερο
κι αν τσακιστώ
ας με τσακίσει δυνατός.
[ε]
Ούτε λύπηση δε θέλω
στο μνήμα, ούτε κλάψες.
Σας το είπα, εχθροί μου
και συμπολεμιστές μου.
με την ειρήνη.
[δ]
Επιτέλους, αν θα νικήσω
ας νικήσω ισχυρότερο
κι αν τσακιστώ
ας με τσακίσει δυνατός.
[ε]
Ούτε λύπηση δε θέλω
στο μνήμα, ούτε κλάψες.
Σας το είπα, εχθροί μου
και συμπολεμιστές μου.
Αύγουστος 2021
Το ποίημα δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Το Κοράλλι τχ.31-32, τον Μάρτιο 2022, στην ενότητα "Friedrich Nietzsche - Έξι ποιήματα του Ζαρατούστρα" σε ποιητική διασκευή του φιλοσοφικού κειμένου και ελεύθερη απόδοση του Θοδωρή Βοριά. Επιλεγμένα αποσπάσματα από το έργο του Nietzsche "Τάδε έφη Ζαρατούστρα" σε μετάφραση Άρη Δικταίου.
Έζρα Πάουντ - Θρήνος του φρουρού των συνόρων (ελεύθερη απόδοση: Θοδωρής Βοριάς)
Θρήνος του φρουρού των συνόρων
Ποίημα του Ezra Pound από τη συλλογή Κατάη - Ελεύθερη απόδοση Θοδωρής Βοριάς
Από τη Βορινή Πύλη φυσά βαρδάρης γεμάτος άμμο·
μονάχος απ’ όταν πρωτοείδα τον κόσμο μέχρι τώρα!
Κυρτώνουν τα δέντρα,
το φθινόπωρο κιτρινίζει το χορτάρι.
Σκαρφαλωμένος σε πύργους
τη γη σεργιανάω των βαρβάρων:
Ρημαγμένο κάστρο, ουρανός κι απέραντη ερημιά.
Σ’ εκείνο το χωριό δεν έχει απομείνει
πέτρα πάνω στην πέτρα.
Ασπρισμένα κόκκαλα από ατέλειωτες παγωνιές,
στοίβες ψηλές, με χόρτα και δέντρα σκεπασμένες.
Ποιός επέτρεψε τούτον τον χαλασμό;
Ποιός φούντωσε τον πύρινο θυμό τού αυτοκράτορα;
Ποιός οδήγησε με ταμπούρλα κι εμβατήρια
τον στρατό ίσαμε εδώ;
Βάρβαροι βασιλιάδες.
Από μια ολάνθιστη άνοιξη
καταλήξαμε σε ματωμένο φθινόπωρο
κι η φασαρία των μαχητών ξεσήκωνε τον τόπο
-τριακόσιες εξήντα χιλιάδες-
και θλίψη, έβρεχε θλίψη.
Θλίψη στον πηγαιμό, θλίψη στον γυρισμό.
Ερημη χώρα,
δίχως παιδιά να παλεύουν μέσα στ’ αλώνια,
δίχως να πολεμάνε στρατιώτες
στα γιουρούσια ή ταμπουρωμένοι.
Αχ, πως θα μάθετε τη μαύρη θλίψη της Βορεινής Πύλης,
τώρα που λησμονήθηκε πια τ’ όνομα του Ριχόκου,
κι εμάς, τους φρουρούς, μας έφαγαν οι τίγρεις;
Δημοσιεύτηκε στο περιοδικό ΤΟ ΚΟΡΑΛΛΙ τχ. 35 - 36 τον Μάρτιο 2023.
Φρειδερίκος Νίτσε - "Ω θέλησή μου" (Ποιητική διασκευή φιλοσοφικού κειμένου - ελεύθερη απόδοση: Θοδωρής Βοριάς)
Ω Θέλησή μου, εσύ,
φύλαξέ με από κάθε ασήμαντη νίκη!
Ω Πεπρωμένο μουφύλαξέ με από κάθε ασήμαντη νίκη!
-αποστολή της ψυχής μου-
φύλαξέ με, προόρισέ με
για ένα μεγάλο δρόμο!
Ω Θέλησή μου,
φύλαξε το στερνό σου μεγαλείο
για το τέλος
-για την ανελέητη νίκη
(και ποιος δεν υπέκυψε
στη νίκη του).
Να ’μαι ώριμος
σαν θα ’ρθουν τα Μεγάλα Μεσημέρια
-ώριμος σαν πυρωμένος χαλκός,
σαν βαρύ σύννεφο που αστράφτει,
σαν φουσκωμένα από γάλα βυζιά.
Να γίνω τόξο που πεθυμάει
τη σαΐτα του
και σαΐτα που πεθυμάει
το αστέρι της.
Να γίνω ώριμο αστέρι,
πυρωμένο, λαβωμένο
από τις σαϊτιές του ήλιου.
Να γίνω ήλιος
-ανελέητη θέληση φωτιάς-
να νικήσω εκμηδενίζοντας.
Αύγουστος 2021
Το ποίημα δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Το Κοράλλι τχ.31-32, τον Μάρτιο 2022, στην ενότητα "Friedrich Nietzsche - Έξι ποιήματα του Ζαρατούστρα" σε ελεύθερη απόδοση και ποιητική διασκευή του Θοδωρή Βοριά, επιλεγμένο από το έργο του Nietzsche "Τάδε έφη Ζαρατούστρα" σε μετάφραση Άρη Δικταίου.
Τα έρημα σπίτια σωριάζονται τις νύχτες: [δ] "Οι τρύπες στην παλιά ταπετσαρία..."
Οι τρύπες στην παλιά ταπετσαρία
είναι ίχνη από σταυρωμένες φαμίλιες.
Κάποτε, με την πέτρα
κάρφωνα στο σπίτι μου καρφιά,
μα οι χτύποι δε λυπούνται,
επιστρέφουν σαν εμβοές στ’ αυτιά μου.
Όταν γερνούν τα σπίτια καταριούνται.
Έρχονται οι τύψεις με τα όνειρα·
ντουβάρια με ματωμένες ρωγμές,
φαντάσματα νυχτερινών δραμάτων,
ξυλοδαρμοί και θρήνοι τα μεσάνυχτα.
Το καρφί και η πέτρα εκδικούνται·
πόνος από τσακισμένα δάχτυλα,
μαύρα νύχια από σκοτωμένο αίμα.
© Θοδωρής Βοριάς
Φεβρουάριος 2021
Ποιητική συλλογή Χαμένες ψηφίδες 2 - εκτός εμπορίου - Θεσσαλονίκη - 2024.
Δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Το Κοράλλι τχ. 29-30 (Απρίλιος - Σεπτέμβριος 2021).
Τα έρημα σπίτια σωριάζονται τις νύχτες - [β'] Πέρασε μέσα, η πόρτα είναι ψευδαίσθηση...
[β']
…Πέρασε μέσα, η πόρτα είναι ψευδαίσθηση
-δεν έχουν ανάγκη απὸ φύλαξη
η σιωπή κι η εγκατάλειψη.
Κάποτε, όταν ξημέρωνε, βολεύονταν η νύχτα
πίσω από τα έπιπλα.
Διαβάζονται εύκολα τα περιγράμματα στον τοίχο:
Εδώ ήταν κρεμασμένο το στρογγυλό ρολόι,
εκεί ήταν η βαριά ντουλάπα
κι εκεί που ακουμπάς,
φαίνεται μια γυναίκα ξαπλωμένη
-ανάμεσα στα σκέλια της χάσκει στεγνή ρωγμή
από δυνατό σεισμό
ή από τον θάνατο της προσμονής.
Τα ίχνη από παλάμες στον τοίχο
μυρίζουν έρωτα.
Τα δωμάτια σ’ αφήνουν να δεις
μονάχα όσα αντέχεις.
© Θοδωρής Βοριάς
Ιανουάριος 2021
Δημοσιεύτηκε τον Οκτώβριο 2021 στο περιοδικό "Το Κοράλλι" τχ.29-30.
Στο περιοδικό Το Κοράλλι τεύχος 29-30 / Απρίλιος - Σεπτέμβριος 2021, ενότητα "Τα έρημα σπίτια γκρεμίζονται τις νύχτες", δημοσιεύτηκαν τα ποιήματα: [Οι τοίχοι των έρημων σπιτιών...], [Πέρασε μέσα, η πόρτα είναι ψευδαίσθηση...], [Ξεφλουδίζαμε την ώχρα στον τοίχο...], [Οι τρύπες στην παλιά ταπετσαρία...], [Πόση απάρνηση χρειάζεται...].
Η φωτογραφία προέρχεται από το αρχείο της φωτογράφου Λένας Σιώπη.
Δέκα ποιήματα του Θοδωρή Βοριά
Μια ανθολογία ποιημάτων από όλες τις ποιητικές μου συλλογές φιλοξενήθηκε στην ιστοσελίδα Έννεπε Μούσα τον Μάιο 2021.
Άννα
Το 1950 αλώνιζε Κιλκισιώτικα χωράφια
με το άλογο, στην «Αλωνάρα».
Το ’70 αλώνιζε τα σοκάκια της Σαλονίκης,
από τα Κάστρα ως το Καπάνι.
-Πάνε χρόνια που έχω να μιλήσω
Ύφαινε χαλιά στον αργαλειό της το ’80,
σ’ ένα παλιό ψηλοτάβανο στην Άνω Πόλη.
-το κατάκοιτο ταβάνι με στοιχειώνει
Μέχρι το ’90 άσπριζε και χουσμέτευε
σπίτια και σπίτια.
-άσπρισα.
Το κρεβάτι πληγιάζει το κορμί μου.
Θεέ μου, ποιος με ντύνει, ποιος με ταΐζει.
Δεν θυμάμαι…
Δεν θυμάμαι…
άντρα, παιδιά αν είχα, δεν...
Έρχονται, φεύγουνε μορφές,
μάνα με λένε…
Έρχονται, φεύγουνε μορφές,
μάνα με λένε…
Άννα με φωνάζουν.
Τα μαλλιά μου,
χρόνια έχω να φτιάξω τα μαλλιά μου.
Δεν θυμάμαι αν με λέγαν Άννα.
χρόνια έχω να φτιάξω τα μαλλιά μου.
Δεν θυμάμαι αν με λέγαν Άννα.
© Θοδωρής Βοριάς
Οκτώβριος 2020
Εδώ το ποίημα στην αγγλική γλώσσα σε μετάφραση της Μαρίας Ανδρεαδέλλη.
Anna
In 1950 she threshed Kilkisian fields
along with a horse, in Alonara.
In 1070s she was full of go in the alleys of Salonika
from the Castles to Kapani.
- It has been years since I last talked
She weaved rugs at her loom in 1980s
in an old high-ceiling room in Ano Polis.
- The bedridden ceiling haunts me
Up to 1990s she whitewashed houses
and did errands for numerous families.
- I have whitened. The bed ulcerates my body.
Dear God, who dresses me, who feeds me?
I do not remember
if I had a husband or children, I can’t…
Figures come and go
they call me Mum,
they name me Anna.
My hair,
it has been years since I last had my hair done.
I cannot remember whether my name was Anna.
Ποιητική συλλογή "Χαμένες ψηφίδες 2" - Εκτός εμπορίου - Θεσσαλονίκη - 2024.
Φωτογραφία: Άννα Μποράκη - Μουτσάκη (1936 - 2024). Από το αρχείο του Θοδωρή Βοριά.
Δημοσιεύτηκε στο περιοδικό ΜΑΝΔΡΑΓΟΡΑΣ τχ.64. τον Απρίλιο 2021.
Τι γίνεται στον έξω κόσμο; - [α'] Η μέρα βρέθηκε νεκρή
Χαράματα οι κυνηγοί
μας ανακάλυψαν γυμνούς στο δάσος,
στους θάμνους που κρύβεται
κάθε πρωί η νύχτα.
Ας πέθανε η μέρα·
το μεσημέρι κοπέλες
χαϊδεύονται στον ποταμό
και το νερό γλείφει τα στήθη τους
-σαν νά ’τανε νυχτερινά
τα χάδια εκείνα στο ποτάμι.
το μεσημέρι κοπέλες
χαϊδεύονται στον ποταμό
και το νερό γλείφει τα στήθη τους
-σαν νά ’τανε νυχτερινά
τα χάδια εκείνα στο ποτάμι.
Το απόγευμα η πολιτεία βούλιαζε
μέσα στων δρόμων την πίσσα,
μ’ ένα μακρόσυρτο
μαρσάρισμα μοτοσυκλέτας
αντί για επιθανάτιο ρόγχο.
© Θοδωρής Βοριάς
μέσα στων δρόμων την πίσσα,
μ’ ένα μακρόσυρτο
μαρσάρισμα μοτοσυκλέτας
αντί για επιθανάτιο ρόγχο.
© Θοδωρής Βοριάς
Μάρτιος 2021
Από την ύλη του περιοδικού ΤΟ ΚΟΡΑΛΛΙ τχ. 27-28 (Μάρτιος 2021): Θοδωρής Βοριάς - "Τι γίνεται στον έξω κόσμο;" (τέσσερα ποιήματα).
Στο περιοδικό Το Κοράλλι τεύχος 27-28 / Οκτώβριος 2020 - Μάρτιος 2021, ενότητα "Τι γίνεται στον έξω κόσμο;" δημοσιεύτηκαν τα ποιήματα: [Η μέρα βρέθηκε νεκρή...], [Έμενε σε διαμέρισμα με άγκυρα στην πλώρη...], [Με γνώριζες από τους στίχους μου...], [Κρύψε στον κόρφο σου τα ποιήματα...].
Σκόνη, στάχτη και σκιές
Έρχονται νεκροί συγχωριανοί,
με τα ζωνάρια και τις τραγιάσκες.
Έρχονται, τοίχο - τοίχο, τα Ψυχοσάββατα.
Σπρώχνουν, νυχτιάτικα, το χέρι μου,
οδηγούν την γραφίδα στο χαρτί.
Επιμένουν -με το τουφέκι και το άροτρο-
να γραφτούν στην Ιστορία.
Ψιθυρίζουν λόγια
από την Εξόδιο Ακολουθία
κι υπογράφουν, με σταυρό,
στο βιβλίο μου·
«...Ποῦ ἐστιν ἡ τοῦ κόσμου προσπάθεια;
Ποῦ ἐστιν ἡ τῶν προσκαίρων φαντασία;
Ποῦ ἐστιν ὁ χρυσὸς καὶ ὁ ἄργυρος;
Ποῦ ἐστι τῶν οἰκετῶν ἡ πλημμύρα
καὶ ὁ θόρυβος;
Πάντα κόνις, πάντα τέφρα, πάντα σκιά…»[1]
[1] Απόσπασμα από τα Ιδιόμελα της Νεκρώσιμης Ακολουθίας (Ποίημα του Ιωάννου Μοναχού του Δαμασκηνού).
© Θοδωρής Βοριάς
Μάρτιος 2021
Από την ποιητική συλλογή Χαμένες ψηφίδες 2 - εκτός εμπορίου - Θεσσαλονίκη - 2024.
Έρχονται, τοίχο - τοίχο, τα Ψυχοσάββατα.
Σπρώχνουν, νυχτιάτικα, το χέρι μου,
οδηγούν την γραφίδα στο χαρτί.
Επιμένουν -με το τουφέκι και το άροτρο-
να γραφτούν στην Ιστορία.
Ψιθυρίζουν λόγια
από την Εξόδιο Ακολουθία
κι υπογράφουν, με σταυρό,
στο βιβλίο μου·
«...Ποῦ ἐστιν ἡ τοῦ κόσμου προσπάθεια;
Ποῦ ἐστιν ἡ τῶν προσκαίρων φαντασία;
Ποῦ ἐστιν ὁ χρυσὸς καὶ ὁ ἄργυρος;
Ποῦ ἐστι τῶν οἰκετῶν ἡ πλημμύρα
καὶ ὁ θόρυβος;
Πάντα κόνις, πάντα τέφρα, πάντα σκιά…»[1]
[1] Απόσπασμα από τα Ιδιόμελα της Νεκρώσιμης Ακολουθίας (Ποίημα του Ιωάννου Μοναχού του Δαμασκηνού).
© Θοδωρής Βοριάς
Μάρτιος 2021
Από την ποιητική συλλογή Χαμένες ψηφίδες 2 - εκτός εμπορίου - Θεσσαλονίκη - 2024.
Το ποίημα δημοσιεύτηκε την 20η Μαρτίου 2021 στην ιστοσελίδα "Γραφείον Ποιήσεως", στην ενότητα «Σύγχρονοι Έλληνες ποιητές και Ελληνίδες ποιήτριες αυτοανθολογούνται».
Φωτογραφία: Θοδωρής Βοριάς (2024). Γλυπτό από τον οικογενειακό τάφο του Μιχαήλ Κυριακού στα νεκροταφεία Ευαγγελίστριας στ Θεσσαλονίκη.
Όπως οι ποιητές
-σπασμοί νεκρών βαγονιών-
μέταλλα παροπλισμένης ατμομηχανής
που συστέλλονται
-τις νύχτες επιστρέφουν
οι εφιάλτες των εκτροχιασμών.
Τα χέρια σου βιδωμένα
στα έμβολα των ακίνητων τροχών
με το ρολόι, στ’ αριστερό, σταματημένο.
Τα πόδια σου μισοφαίνονται·
χορταριασμένες ράγες
-άνεμοι παίζουν με τα λυτά κορδόνια σου.
Η σιωπή σου σκοτάδι,
σφιγμένο στομάχι,
κόμπος στο λαιμό.
Το πρόσωπό σου ανέκφραστο
φεγγάρι,
μάτι δακρυσμένο.
Διάσπαρτη κόκκινη σκουριά
στη ζωγραφιά
το βλέμμα σου.
Έφυγες από την πόλη
πριν να πεθάνεις εγκλωβισμένος,
τώρα κι απ’ τον έρημο σταθμό
ζητάς να ξεκολλήσεις
όπως οι ποιητές
δε χώρεσες
ποτέ
πουθενά.
© Θοδωρής Βοριάς
Σεπτέμβριος 2010
Η φωτογραφία του σιδηροδρομικού σταθμού Έδεσσας είναι από το αρχείο του κ. Αργύρη Καραμούζα.
Δημοσιεύτηκε
στο τχ.7 του περιοδικού ΝΕΑ ΕΥΘΥΝΗ
(Σεπτέβριος
- Οκτώβριος 2011)
Από την ποιητική συλλογή "Χαμένες ψηφίδες"
ιδιωτική έκδοση - 2012.
3 Χαϊκού
Να ψηλαφίσεις,
να βρεις τις αμαρτίες
στις παλάμες μου.
₪
Σκύβεις μέσα μου,
τα στήθη σου βρέχονται
στην άβυσσό μου.
₪
Κρύβεις τις λέξεις
να μη γίνουν ποίημα,
να μην ουρλιάξουν.
₪
2018
Το παραθύρι
Όταν περάσεις, να σταθείς,
να δεις επίμονα στο παραθύρι,
της ερημιάς τη γύμνια να χορτάσεις,
τους οργασμούς του ανέμου
με τη σκόνη.
Να δεις,
τώρα που δεν απόμεινε ταβάνι,
φύτρωσε στο σαλόνι ένα δέντρο,
μέσ’ απ’ τα φύλλα του κοιτάζω
τους περαστικούς της γειτονιάς.
Τώρα πια νικήσανε τ’ αστέρια,
πέφτουν ελεύθερα στο ξέσκεπο
υπνοδωμάτιό μας,
τζάμι για τζάμι άσπαστο
δεν έχουνε αφήσει.
Ιούλιος 2009
Από την ποιητική συλλογή "Χαμένες ψηφίδες", ιδιωτική έκδοση, Θεσσαλονίκη 2012.
Δημοσιεύτηκε στο περιοδικό ΠΛΑΝΟΔΙΟΝ τχ.49. τον Δεκέμβριο 2010.
Ανιλίνη [Αυτοάνοσα]
Ρωτάς
τι είναι τα αυτοάνοσα;
Στίχοι σκαλισμένοι στο κορμί,
ποιήματα που γράφτηκαν μια νύχτα,
λοξές ματιές είναι και ψίθυροι,
ανεμοστρόβιλοι ψυχής…
ποιήματα που γράφτηκαν μια νύχτα,
λοξές ματιές είναι και ψίθυροι,
ανεμοστρόβιλοι ψυχής…
όπως
εκείνος ο Βαρδάρης,
μισός βοριάς, μισός αντάρτης
με δρασκελιές κατέβηκε το Σέιχ Σου.
με δρασκελιές κατέβηκε το Σέιχ Σου.
Τη νύχτα μάζεψε ό,τι ήταν να μαζέψει
και το πρωί γυρεύαμε τα όνειρα
κάτω από τα σκόρπια φύλλα μας
και τα σπασμένα μας κλαδιά.
Από την ποιητική συλλογή Ανιλίνες, "οκτασέλιδο του Μπιλιέτου" Παιανία 2021.
Το ποίημα στην αγγλική γλώσσα μεταφρασμένο από την Μαρία Ανδρεαδέλλη.
You ask what the autoimmune are.
They are verses carved onto the body,
poems written during a night
malicious glances, keen words like knives
and soul whirlwinds...
like that Vardaris wind,
half north,
half rebel
striding down the Seich Sou.
At night it wiped out everything one could wipe out
and in the morning we were looking for the dreams
under our scattered leaves
and our broken branches.
Ανιλίνη [Οι στίχοι είναι σφαίρες] - Θοδωρής Βοριάς "Ανιλίνες" εκδόσεις Οκτασέλιδο του Μπιλιέτου [2021]
Οι στίχοι είναι σφαίρες
Από την ελληνοαγγλική ανθολογία "Θοδωρής Βοριάς Ποιήματα 2005-2024" - ψηφιακή έκδοση [2025] Μετάφραση στην αγγλική γλώσσα: Μαρία Ανδρεαδέλλη
# # #
Από την ελληνορουμάνικη ανθολογία "Θοδωρής Βοριάς Ποιήματα 2005-2024" ψηφιακή έκδοση [2026]. Μετάφραση στην ρουμανική γλώσσα: Edith-Adriana Uncu.
Την ποιητική συλλογή
εκδόσεις Οκτασέλιδο του Μπιλιέτου Παιανία [2021]
μπορείτε να την προμηθευτείτε
από τον εκδότη κ. Βασίλη Δημητράκη.
# # #
Ελληνοαγγλική ανθολογία
ψηφιακή έκδοση [2025]
Μετάφραση στην αγγλική γλώσσα:
Μαρία Ανδρεαδέλλη
POEMS (2005 - 2024)
Thodoris Vorias
[English translation: Maria Andreadelli]
Το βιβλίο διατίθεται ελεύθερα σε ψηφιακή μορφή από τις ιστοσελίδες:
# # #
Ελληνορουμάνικη ανθολογία
Ψηφιακή έκδοση [2026]
Μετάφραση στην ρουμανική γλώσσα: Edith-Adriana Uncu
"Thodoris Vorias - P O E M E 2005-2024" Traducere în limba română:
Edith-Adriana Uncu
[2026]
Το βιβλίο διατίθεται ελεύθερα σε ψηφιακή μορφή από την ιστοσελίδα:
# # #
ΑΝΙΛΙΝΕΣ [Αντίσταση], [Πρόστυχοι δρόμοι]
[Αντίσταση]
O
τοίχος τους δε θ’ αντέξει για πολύ,
χρόνια τρίβω τα χέρια μου πάνω του
-έτσι μ’ έμαθαν ν’ ακονίζω το μαχαίρι.
Τις ώρες που δεν με κοιτάτε
γράφω στo ξεφτισμένο χρώμα
στιχάκια με τα νύχια μου,
τα διαβάζω και τα σβήνω,
ίσα ίσα για να μην τα ξεχάσω,
ίσα ίσα για να χαλάσω
της φυλακής τον τοίχο.
Οκτώβριος 2007
Δημοσιεύτηκε στο ΠΟΙΗΤΙΚΟ
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ 2015 των εκδόσεων Ιωλκός
₪
[Πρόστυχοι δρόμοι]
Δεν κάνουμε γι’ αυτούς τους δρόμους,
γίνανε βιτρίνες οι εχέμυθες γωνιές.
Χέρια ξεφυτρώνουν απ’ τους τοίχους
κλέβουν τα ερωτικά σημάδια
των κορμιών μας και τα διαλαλούν.
Έτσι δημόσια που μας ξεγύμνωσαν
αυτοί οι δρόμοι
-με τη ντροπή να στάζει
από τα σκέλια μας-
ας μας περίσσευε μια στάλα δύναμη
να τους γυρνούσαμε την πλάτη,
να τους περιφρονούσαμε.
Φεβρουάριος 2009
Δημοσιεύτηκε στο περιοδικό
ΣΟΔΕΙΑ τχ. 21 τον Σεπτέμβριο 2014.
₪
Πρόκληση
Όταν
περάσεις τον χαρτοκόπτη
ανάμεσα
στις ενωμένες σελίδες άκοπου βιβλίου
και
σκίσεις την παρθενοραφή τους
ίσως να
νιώσεις την ηδονή
των
απελευθερωμένων τους αράδων.
Αποκαλύπτονται
στο φως,
παίρνουν
αέρα,
φλερτάρουν
με τα μάτια σου.
Ακόμα
και παρατημένα στο κομοδίνο
διαλαλούν
τη χαμένη παρθενιά τους.
Πάει
πια η ομοιομορφία στ’ ακροσέλιδα,
πάει
και το μεράκι του βιβλιοδέτη.
Με
τις ίνες του χαρτιού
να
προεξέχουν ακανόνιστα,
η
ερωτική ανατριχίλα της ανάγνωσης,
αιώνια
θα προκαλεί
του
παζαριού τ’ ανέγγιχτα βιβλία.
Ιούνιος 2012
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)































