ΕΖΡΑ ΠΑΟΥΝΤ - Θα ’ταν ανόητος όποιος θα ’βαζε όρια στου έρωτα την τρέλα... (ελεύθερη απόδοση - Θοδωρής Βοριάς)


Σμίγουν οι μοίρες μας
και τα μάτια μας χορταίνουν με αγάπη·
κι η μεγάλη νύχτα πέφτει πάνω σου
κι η μέρα
-η κάθε μέρα που φεύγει στον αγύριστο.

Να ’ταν οι θεοί να μας δέναμε μαζί,
με αλυσίδες,
και να μην έρθει μέρα να μας λύσει...
όχι, όσο γίνεται,
ο καρπός της ζωής να μην τελειώσει!

Θα ’ταν ανόητος όποιος θα ’βαζε όρια 

στου έρωτα την τρέλα.

Πρώτα ο ήλιος θα οδηγήσει μαύρα άλογα,

πρώτα η γη θα βγάλει στάρι από τη σίκαλη,

πρώτα το ποτάμι θα γυρίσει στις πηγές του,

πρώτα τα ψάρια θα κολυμπήσουν σε ξεροπόταμα

κι ύστερα θα μάθει ο έρωτας το μέτρο.



Απόδοση: Θοδωρής Βοριάς
Απρίλιος 2019


Δημοσιεύτηκε τον Σεπτέμβριο 2020 στο περιοδικό ΤΑ ΠΟΙΗΤΙΚΑ τχ.38.

Ελεύθερη απόδοση από τον Θοδωρή Βοριά. Απόσπασμα από τη συλλογή του Έζρα Πάουντ «Υποταγή στον Σέξτο Προπέρτιο» από την ενότητα VII, από το μεταφρασμένο κείμενο του βιβλίου Έζρα Πάουντ, μετάφραση Ηλίας Κυζηράκος, εκδόσεις Δωδώνη, 1984.

Ολόκληρη η ενότητα VII στα αγγλικά: