Δὲ φυλάγεσαι πιά,
λὲς τὶς σκιές: σκιὲς
λὲς τὶς σκιές: σκιὲς
-κομμάτια νύχτας
ποὺ σέρνονται στὰ πεζοδρόμια,
ἁπλὲς κι ἀκίνδυνες γωνιὲς
σπασμένου σκοταδιοῦ-
δὲ φοβᾶσαι ποὺ σοῦ ἀγγίζουν
τὸ κορμί.
Δὲ φυλάγεσαι πιά,
σκύβεις χωρὶς ἀναστολὲς
γιὰ νὰ μαζέψεις ἀπ’ τὸ δρόμο
πεσμένα ἄστρα.
ποὺ σέρνονται στὰ πεζοδρόμια,
ἁπλὲς κι ἀκίνδυνες γωνιὲς
σπασμένου σκοταδιοῦ-
δὲ φοβᾶσαι ποὺ σοῦ ἀγγίζουν
τὸ κορμί.
Δὲ φυλάγεσαι πιά,
σκύβεις χωρὶς ἀναστολὲς
γιὰ νὰ μαζέψεις ἀπ’ τὸ δρόμο
πεσμένα ἄστρα.
1/2008
Ἀπὸ τὴν ποιητικὴ συλλογὴ "Νυχτερινὲς ἐπιπλοκές",
ἐκδόσεις Ἐρωδιος, 2008.
thodorisvorias@gmail.com
