ΣΤΙΧΟΙ ΑΠΟ ΕΝΑ ΤΑΞΙΔΙ ΜΕ ΤΟΝ ΗΛΙΟ

Ξημέρωμα γαντζώθηκα στον ήλιο
                                       για να πετάξω.
Έμειναν κολλημένα τα παπούτσια μου
                                       στην άσφαλτο,
έκλεψα και το πρωινό τραγούδι
                 απ’ την κορφή μιας ακακίας
γιατί στο χωματόδρομο της γειτονιάς μας
παίζαμε ξιπόλητοι
κι είχα ακακίες στην αυλή
κι ένα τραγούδι
που το σκεπάσανε με άχαρο μπετόν.

Από το χθες ξεκόλλησα μια ζωγραφιά
-τρία παιδιά που σχεδιάζουν στο χώμα της αλάνας
                                                           τη ζωή τους-
την έδειξα και στα πουλιά

...είχαμε κι εμείς φτερά
πριν μεγαλώσουμε.

Το μεσημέρι έσκισα τα ρούχα μου,
το φόβο κι όλες τις προσωπίδες·
εδώ ψηλά δεν έχει δρόμους για να ντρέπεσαι.
Το δειλινό ελευθέρωσα τα ποιήματα
να φτερουγίσουν πάνω από τα κύματα.


Μάρτιος 2010

Από την ποιητική συλλογή "Χαμένες ψηφίδες",
ιδιωτική έκδοση, 2012.