Τι γίνεται στον έξω κόσμο; - [α'] Η μέρα βρέθηκε νεκρή


Η μέρα βρέθηκε νεκρή.
Χαράματα οι κυνηγοί
μας ανακάλυψαν γυμνούς στο δάσος,
στους θάμνους που κρύβεται
κάθε πρωί η νύχτα.

Ας πέθανε η μέρα·
το μεσημέρι κοπέλες
χαϊδεύονται στον ποταμὸ
και το νερό γλείφει τα στήθη τους
-σαν νά ’τανε νυχτερινά
τα χάδια εκείνα στο ποτάμι.

Το απόγευμα η πολιτεία βούλιαζε
μέσα στων δρόμων την πίσσα,
μ’ ένα μακρόσυρτο
μαρσάρισμα μοτοσυκλέτας
αντί για επιθανάτιο ρόγχο.



Μάρτιος 2021

Φωτογραφία από το αρχείο της κ. Lena Siopi

Από την ύλη του περιοδικού ΤΟ ΚΟΡΑΛΛΙ τχ. 27-28 (Μάρτιος 2021): Θοδωρής Βοριάς - "Τι γίνεται στον έξω κόσμο;" (τέσσερα ποιήματα).


Σκόνη, στάχτη και σκιές

 


Έρχονται νεκροί συγχωριανοί,
με τα ζωνάρια και τις τραγιάσκες.
Έρχονται, τοίχο - τοίχο, τα Ψυχοσάββατα.

Σπρώχνουν, νυχτιάτικα, το χέρι μου,
οδηγούν την γραφίδα στο χαρτί.

Επιμένουν -με το τουφέκι και το άροτρο-
να γραφτούν στην Ιστορία.

Ψιθυρίζουν λόγια
από την Εξόδιο Ακολουθία
κι υπογράφουν, με σταυρό,
στο βιβλίο μου·

«...Ποῦ ἐστιν ἡ τοῦ κόσμου προσπάθεια;
Ποῦ ἐστιν ἡ τῶν προσκαίρων φαντασία;
Ποῦ ἐστιν ὁ χρυσὸς καὶ ὁ ἄργυρος;
Ποῦ ἐστι τῶν οἰκετῶν ἡ πλημμύρα
καὶ ὁ θόρυβος;
Πάντα κόνις, πάντα τέφρα, πάντα σκιά…»[1]


[1] Απόσπασμα από τα Ιδιόμελα της Νεκρώσιμης Ακολουθίας (Ποίημα του Ιωάννου Μοναχού του Δαμασκηνού).


© Θοδωρής Βοριάς

Μάρτιος 2021


Φωτογραφία από το αρχείο της κ. Lena Siopi


Το ποίημα δημοσιεύτηκε την 20η Μαρτίου 2021 στην ιστοσελίδα "Γραφείον Ποιήσεως", στην ενότητα «Σύγχρονοι Έλληνες ποιητές και Ελληνίδες ποιήτριες αυτοανθολογούνται».

Όπως οι ποιητές


Οι χτύποι της καρδιάς σου
-απότομοι ήχοι νεκρών βαγονιών-
μέταλλα παροπλισμένης ατμομηχανής
που συστέλλονται
που τρομάζουν
από εκτροχιασμούς ονείρων.

Τα χέρια σου βιδωμένα
στα έμβολα των ακίνητων τροχών
με το ρολόι, στ’ αριστερό, σταματημένο.

Τα πόδια σου μισοφαίνονται·
χορταριασμένες ράγες
-άνεμοι παίζουν με τα λυτά κορδόνια σου.

Η σιωπή σου σκοτάδι,
σφιγμένο στομάχι,
κόμπος στο λαιμό.

Το πρόσωπό σου ανέκφραστο
φεγγάρι,
μάτι δακρυσμένο.

Διάσπαρτη κόκκινη σκουριά
στη ζωγραφιά
το βλέμμα σου.

Έφυγες από την πόλη
πριν να πεθάνεις εγκλωβισμένος,
τώρα κι απ’ τον έρημο σταθμό
ζητάς να ξεκολλήσεις

όπως οι ποιητές

δε χώρεσες
ποτέ
πουθενά.



09/2010

Η φωτογραφία του σιδηροδρομικού σταθμού Έδεσσας είναι από το αρχείο του κ. Αργύρη Καραμούζα.

Δημοσιεύτηκε στο τχ.7 του περιοδικού ΝΕΑ ΕΥΘΥΝΗ
(Σεπτέβριος - Οκτώβριος 2011) 

Από την ποιητική συλλογή "Χαμένες ψηφίδες"

ιδιωτική έκδοση - 2012.

Τέλος εποχής - [β'] Άφησε τον αγέρα να κατεβαίνει απ' το Σκρά...


[Β΄]

Άφησε τον αγέρα να κατεβαίνει
μανιασμένος απ’ το Σκρα.
Να περνάει απὸ τις λόγχες των φρουρών
και να ξεσκίζεται,
να λερώνει με σκόνη τις στολές τους
και να θαμπώνει το φεγγάρι.

Κοίταξέ τους·
στρατιώτες που δεν καπνίζουνε νωχελικά
τα φθηνά τους τσιγάρα,
στρατιώτες που δεν μιλούν 
για τρυφερά κορμιά.

Κοίταξέ τους·
στέκουν ακίνητοι
κι αφουγκράζονται τον άνεμο
που ψιθυρίζει ονόματα
νεκρών συντρόφων τους
στον Πολικό Αστέρα.


Από την ποιητική συλλογή: Θοδωρής Βοριάς -"Χαμένες ψηφίδες", ιδιωτική έκδοση, Θεσσαλονίκη 2012.


Περιλαμβάνεται στην ύλη της Ανθολογία "Ξένων αιμάτων τρύγος" του Γιώργου Χ. Θεοχάρη, εκδόσεις Γαβριηλίδη, 2014.

Η εικόνα προέρχεται από το διαδίκτυο.

Ο Θοδωρής Βοριάς διαβάζει ποιήματά του από τη συλλογή "Στιγμές από το ρεπερτόριο του θανάτου


 Η ηχογράφηση έγινε τον Φεβρουάριο 2010 εκτός του υπ' αριθμ. (6) που έγινε τον Ιούνιο 2020.

1. Ίσως γίνεις ποιητής
2. Έρωτες και θάνατοι
3. Νυχτερινός επόπτης
4. Το ρεπερτόριο του θανάτου
5. Αδικαιολογήτως παρών
6. Σιδερένιοι στρατιώτες


Φωτογραφία: βότσαλο ζωγραφισμένο με νερομπογιές.
©2003 Θοδωρής Βοριάς.

Ο Θοδωρής Βοριάς διαβάζει Έζρα Πάουντ


 Ο Θοδωρής Βοριάς διαβάζει Έζρα Πάουντ.

Η ηχογράφηση έγινε τον Φεβρουάριο 2009.

Συλλογή LUSTRA - μετάφραση Τάσος Κόρφης:
1. Η σοφίτα
2. Χαιρετισμός
3. Εντολή
4. Οι υπόλοιποι
5. Περαιτέρω οδηγίες
6. Το καλόν
7. Σε Κροίσο
8. Η Ιόνη πεθαμένη στο μακρινό χρόνο
9. Ιμέρρω
10. Το τεϊοποτείο
11. Το νησί στη λίμνη
12. Επιτάφια
13. Το καταφύγιο (μετάφραση Τάκης Μενδράκος)
14. Η μπαλάντα του όμορφου συντρόφου (Συλλογή PERSONAE - Ελεύθερη απόδοση Θοδωρής Βοριάς)

Φωτογραφία: βότσαλο ζωγραφισμένο με νερομπογιές. 
©2003 Θοδωρής Βοριάς.

Ανιλίνη [Ρωγμή στη φωτογραφία]


 Τη ρωγμή στη φωτογραφία
-από τον ουρανό μέχρι τη σκεπή 
του σπιτιού μας-
δεν την άνοιξε ο χρόνος στο χαρτί.
Ρωγμή του χρόνου 
στα όνειρά μου είναι,
ρωγμή που έσταζε 
από χρόνια αναμνήσεις.

Έσταζε από τότε η σκεπή, 
έμπαζε όνειρα τις κρύες νύχτες
κι ανέβαιναν απ' τη ρωγμή εκείνη
οι προσευχές μας στα σύννεφα.

Τη ρωγμή στη φωτογραφία 
να μη τη ρετουσάρεις  φωτογράφε, 
ακόμα στάζουν οι αναμνήσεις...



Η φωτογραφία προέρχεται από το αρχείο της φωτογράφου κ. Λένας Σιώπη:


Έζρα Πάουντ - Έτσι βεβηλώνονται των εραστών οι τάφοι (ελεύθερη απόδοση: Θοδωρής Βοριάς)


Κάποιος ερωτευμένος θα μπορούσε να βαδίσει στην ακτή της Σκυθίας
και δε θα ’ταν κανείς τόσο βάρβαρος για να τον βλάψει.

Η σελήνη θα του κρατάει το κερί,
τ’ αστέρια θα τον οδηγούν να μην σκοντάψει
κι ο Έρωτας θα κρατάει μπροστά του αναμμένους πυρσούς
για να διώχνει τα λυσσασμένα σκυλιά από τα πόδια του,
έτσι όλοι οι δρόμοι θα ’ναι διαρκώς ακίνδυνοι·
γιατί ποιος είναι τόσο άδικος ώστε να χύσει
το αγνό, πηχτό αίμα ενός εραστή;

Η Κύπρις είναι ξεναγός του.

Αν οι νεκροπομποί μ’ ακολουθήσουν
-αξίζει να πεθάνεις τέτοιο θάνατο.

Εκείνη θα ’φερνε λιβάνι και στεφάνια στο μνήμα μου
και θα στεκόταν σαν στολίδι στην πυρά μου.

Να δώσει ο Θεός να μη θάψουνε τα κόκκαλά μου σε δημοσιά
που περνάει αδιάκοπα ο κόσμος·
έτσι βεβηλώνονται των εραστών οι τάφοι.
Να ’ναι τόπος παράμερος και σκιερός, να με σκεπάζουν φυλλωσιές
ή να με θάψουν κάτω από λοφάκι
κάποιας ανώνυμης αμμουδιάς·
πάντως δε θέλω το μνήμα μου σε δημοσιά.


Απρίλιος 2019

Ελεύθερη απόδοση από τον Θοδωρή Βοριά. Απόσπασμα από τη συλλογή του Έζρα Πάουντ «Υποταγή στον Σέξτο Προπέρτιο» από την ενότητα VII, από το μεταφρασμένο κείμενο του βιβλίου Έζρα Πάουντ, μετάφραση Ηλίας Κυζηράκος, εκδόσεις Δωδώνη, 1984.

Δημοσιεύτηκε τον Σεπτέμβριο 2020 στο περιοδικό ΤΑ ΠΟΙΗΤΙΚΑ τχ.38.

Έζρα Πάουντ - Περσεφόνη και Πλούτωνα, λυπήσου την (ελεύθερη απόδοση: Θοδωρής Βοριάς)




Περσεφόνη και Πλούτωνα, ω Πλούτωνα,
λυπήσου την,

αρκετές γυναίκες κατέβηκαν στον Άδη
-αλήθεια τόσες όμορφες γυναίκες-
η Ιόπη, και η Τυρώ, κι η Πασιφάη,
και της Αχαΐας τα όμορφα κορίτσια,
κι από την Τροία,
κι από την Καμπανία 

από παντού ο θάνατος παίρνει το μερτικό του,
όλες τις λαχταράει ο Άδης 
κι η άτιμη η ομορφιά δεν είναι αιώνια
ούτε η μοίρα κανενός.

Με βήμα αργό ή γρήγορο,
ίσως και να χασομερήσει ο θάνατος
αλλά για λίγο.


Ιούνιος 2020

Ελεύθερη απόδοση από τον Θοδωρή Βοριά. Απόσπασμα από τη συλλογή του Έζρα Πάουντ «Υποταγή στον Σέξτο Προπέρτιο» από την ενότητα VII, από το μεταφρασμένο κείμενο του βιβλίου Έζρα Πάουντ, μετάφραση Ηλίας Κυζηράκος, εκδόσεις Δωδώνη, 1984.

Δημοσιεύτηκε τον Σεπτέμβριο 2020 στο περιοδικό ΤΑ ΠΟΙΗΤΙΚΑ τχ.38.

3 Χαϊκού



Να ψηλαφίσεις,
να βρεις τις αμαρτίες
στις παλάμες μου.



Σκύβεις μέσα μου,
τα στήθη σου βρέχονται
στην άβυσσό μου.



Κρύβεις τις λέξεις
να μη γίνουν ποίημα,
να μην ουρλιάξουν.



2018


Τα χαϊκού δημοσιεύτηκαν στο περιοδικό ΤΑ ΠΟΙΗΤΙΚΑ τχ.31 που κυκλοφόρησε τον Οκτώβριο 2018.