Ελληνορουμάνικη ανθολογία "Thodoris Vorias - P O E M E 2005-2024" - Traducere în limba română: Edith-Adriana Uncu [2026] (Antologie greco-română)

 

Thodoris Vorias - P O E M E   2005-2024 - Traducere în limba română: Edith-Adriana Uncu [2026] ISBN: 978-618-87568-1-6. Ιδιωτική έκδοση - Εκτός εμπορίου.

Θοδωρής Βοριάς - Π Ο Ι Η Μ Α Τ Α 2005-2024 - Μετάφραση στην ρουμανική γλώσσα: Edith-Adriana Uncu [2026]

Το έτος 2012, ποιήματά μου μεταφράστηκαν για πρώτη φορά στη ρουμανική γλώσσα από την φίλη Edith UNCU και δημοσιεύτηκαν στο περιοδικό STEAUA DOBROGEI. Ακολούθησαν κι άλλες μεταφράσεις της και δημοσιεύσεις έργων μου σε ρουμανικά περιοδικά.

Ο καρπός της συνεργασίας μας ωρίμασε πλέον. Το 2026 οι μεταφράσεις της Edith εκτείνονται σε ποιήματα όλων των ποιητικών συλλογών μου κι έγιναν τόσες ώστε να καλύπτουν την ύλη μιας ανθολογίας. Αυτό το ψηφιακό βιβλιαράκι, με 30 ποιήματά μου στην ελληνική και στη ρουμανική γλώσσα, ετοιμάσαμε και σας παρουσιάζουμε με την Edith σε ψηφιακή μορφή ελεύθερης ανάγνωσης. 

Μετά την ελληνοαγγλική ανθολογία που κυκλοφορήσαμε με την Μαρία Ανδρεαδέλλη το 2025, η ελληνορουμάνικη ανθολογία με την Edith-Adriana Uncu είναι η 2η ξενόγλωσση ανθολογία που κυκλοφορεί με ποιήματά μου.

Θοδωρής Βοριάς

Αύγουστος 2026

Το βιβλίο δεν κυκλοφορεί στο εμπόριο, διατίθεται ελεύθερα σε ψηφιακή μορφή στις ιστοσελίδες:

1. Openbook

https://www.openbook.gr/poeme-thodoris-vorias/

2. Freebooks.gr

https://freebooks.gr/member/book/GVLVL?ellinoroymaniki-anthologia-poiimata-2025-2024-thodoris-vorias

Αν αδυνατείτε να το αποκτήσετε από τις παραπάνω ιστοσελίδες, γράψτε μου στην διεύθυνση thodorisvorias@gmail.com να σας το στείλω δωρεάν σε ψηφιακή μορφή μέσω e-mail.

Τα περιεχόμενα της ποιητικής ανθολογίας (Αντιγραφή από το βιβλίο το οποίο είναι σε πολυτονική μορφή):

Ἀπὸ τὴν ποιητικὴ συλλογὴ «Τὸ τρύπιο ταβάνι» [Din placheta în versuri „Tavanul ca o sită”]

1. Ἑλλάδα τοῦ ὀνείρου [Grecia din vis], 2. Συνθήματα [Lozinci], 3. Μιὰ Κυριακή, ἕνα ξεφάντωμα [O duminică, un zaiafet], 4. Ἀναρριχητὴς [Alpinism], 5. Τὸ τρύπιο ταβάνι [Tavanul ca o sită], 6. Ξέφυγαν τὰ ὄνειρά μας [Duse ne sunt visele], 7. Στὴν ἐξορία [În exil]

Ἀπὸ τὴν ποιητικὴ συλλογὴ «Νυχτερινὲς ἐπιπλοκὲς» [Din placheta în versuri „Urzeli nocturne”]

8. Ρωγμὲς στὴ νύχτα [Fante în noapte], 9. Θίασος [Thiasos – Alai], 10. Νιώθεις τοὺς τοίχους [Simți pereții], 11. Πίσω ἀπὸ τὸ Ποσειδώνιο [În spatele Centrului Poseidon], 12. Ἄλλοι τὰ λένε κύματα [Iar alții valuri le numesc], 13. Ἐπιδημία [Epidemie], 14. Κόκκινος κύκλος [Cerc roșu], 15. Δὲν ἤθελε νὰ δεῖ τὴ θάλασσα [N-a vrut să mai privească marea], 16. Ἄγγελοι φονιάδες [Îngeri ucigași], 17. Σὰν γεμίσει τὸ φεγγάρι [Când se arată luna plină].

 

Ἀπὸ τὴν ποιητικὴ συλλογὴ «Χαμένες ψηφίδες» [Din placheta în versuri „Piese de mozaic rătăcite”]

18. Καρφωμένος στὰ σύννεφα [Pironit de nori], 19. Στίχοι ἀπὸ ἕνα ταξίδι μὲ τὸν ἥλιο [Versuri dintr-o călătorie cu soarele], 20. Μὴ σπαταλήσεις ὅλα τὰ ὄνειρά σου [Nu-ţi irosi în van toate visele], 21. Ἀπόψε φτιάξε μιὰ πατρίδα [Fă-ne o patrie în astă seară], 22. Στὸ κάστρο τοῦ Πλαταμώνα [La castrul din Platamonas].

Ἀπὸ τὴν ποιητικὴ συλλογὴ «Στιγμὲς ἀπὸ τὸ ρεπερτόριο τοῦ θανάτου» [Din placheta în versuri „Momente din repertoriul morții”]

23. Δρομολόγια μὲ τὴν πανσέληνο [Trasee pe lună plină], 24. Γλίστρησε στὴν ἄβυσσο ὁ κόσμος [Lumea a alunecat în prăpastie], 25. Τὸ ρεπερτόριο τοῦ θανάτου [Repertoriul morții].

Ἀπὸ τὴν ποιητικὴ συλλογὴ «Ἀνιλίνες» [Din placheta în versuri “Aniline”]

26. Οἱ στίχοι εἶναι σφαῖρες  [Versurile sunt gloanțe]: [α΄] Μέσα μου πόλεμος...  [I. În mine e război...], [β΄] Τὴ μέρα μικραίνεις μὲς στὸ πλῆθος... [II. În timpul zilei te micșorezi în mijlocul mulțimii...], [γ΄] Ἰδέες τυπώνονται μὲ φλόγες στοὺς δρόμους... [III. Ideile stau tipărite cu litere de foc pe străzi...], [δ΄] Κάποτε ἔγραφες ποιήματα... [IV. Odinioară scriai poeme...], [ζ΄] Πρὶν μ’ ἐκτελέσετε... [VII. Înainte să mă executați...],[η΄] Μὲ τὰ χρόνια κύρτωσαν τὰ κλαδιά μου...[VIII. Cu anii care au trecut mi s-au încovoiat ramurile...].

Ἀπὸ τὴν ποιητικὴ συλλογὴ «Χαμένες ψηφίδες ΙΙ» [Din placheta în versuri „Piese de mozaic rătăcite II”]

27. Εἰδικὲς περιστάσεις [Circumstanțe speciale], 28. Κι οἱ ζωντανοὶ ξεχνοῦν [Chiar și cei vii uită], 29. Ἐπιστροφὴ [Reîntoarcere], 30. Τρέχαμε ξυπόλητοι στὶς γειτονιὲς [Cum alergam desculți prin cartiere].

Ένα δείγμα από την ανθολογία, δημοσιευμένο το 2012:

Καρφωμένος στα σύννεφα - Θοδωρής Βοριάς

Pironit de nori - Thodoris Vorias

Το μεσημέρι γυαλίζουν τα καρφωμένα σου φτερά

στα σύννεφα

-φεγγάρι που ξέφυγες από τις νύχτες-

κι όσοι μπορούν να ορθώνουν το κεφάλι

θα σε βλέπουν.

Ανυπεράσπιστος στη βαρβαρότητα της πόλης,

κατάληξες κι εσύ να αιωρείσαι

πλάι στον Προμηθέα.

Το δειλινό ματώνετε τον ουρανό.

Τη νύχτα αστράφτει η κρυμμένη φωτιά

απ’ τα καλάμια σας

κι οι ανυποψίαστοι λένε πως έρχεται βροχή.

[Από την ποιητική συλλογή ΧΑΜΕΝΕΣ ΨΗΦΙΔΕΣ - 2012]

# # #

Namiază-ți strălucesc aripele pironite de nori

-lună tu ce-ai fugit din nopți-

şi cei ce-şi pot îndrepta fruntea

te-or vedea.

Lipsit de apărare în barbaria orașului,

ai ajuns şi tu să te legeni

alăturea lui Prometeu.

În înserare pătaţi cu- nsângerare cerul.

Noaptea-i străfulgerată de tainicul foc

din tulpinile trestiilor voastre

iar ei, nebănuind, spun că vine ploaie.

# # #

Η πρώτη σελίδα της δημοσίευσης των ποιημάτων μου από την Edith UNCU στο ρουμανικό περιοδικό STEAUA DOBROGEI το 2012.

Ποιήματά μου στο περιοδικό MISCAREA LITERARA – τχ.77 - 1ο τεύχος έτους 2021 - Απρίλιος 2021. Romania - Bistriţa.

Thodoris Vorias s-a născut în 1970 la Salonic, iar din 1992 trăiește în Kalamaria. Își găsește refugiul zilnic în poezie și se pare că efectele sunt benefice: a publicat 7 plachete în versuri printre care se numără și câteva care au stat la baza selecțiilor din volumul de față «Το τρύπιο ταβάνι» („Tavanul ca o sită”) [2005], «Νυχτερινὲς ἐπιπλοκές» („Urzeli nocturne”) [2008], «Πυγολαμπίδες» („Licurici’’) [2011], «Χαμένες ψηφίδες» („Piese de mozaic rătăcite”) [2012], «Στιγμὲς ἀπὸ τὸ ρεπερτόριο τοῦ θανάτου» („Clipe din repertoriul morții”) [2018], «Ανιλίνες» („Aniline” (Materii prime pentru poezie)) [2021], «Χαμένες ψηφίδες II» („Piese de mozaic rătăcite II”) [2024]. 

Poemele sale au fost traduse în limbile engleză, polonă, română și spaniolă. Deține de asemenea o revistă electronică și un website personal (http: //vorias. blogspot. com).

Totodată, poeme scrise de Thodoris Vorias au mai fost publicate în revistele Nea Efthyni, Planodion, Bilieto, Rogmes, Endochora, Synchroni Skepsi, Nea Skepsi, precum și în Steua Dobrogei și Mișcarea literară.

Edith-Adriana Uncu s-a născut în Tulcea, România, în 1980. Este licențiată în limbi clasice și doctor în filologie. Pasionată de poezie, pe care o traduce de fiecare dată cu plăcere, Edith Uncu este din anul 2005 traducătoare de literatură greacă și, de curând, editor de carte.

Ελληνοαγγλική ανθολογία "POEMS (2005 - 2024) - Thodoris Vorias" [English translation: Maria Andreadelli] - 2025 (Greek-English anthology)

 

POEMS (2005 - 2024) - Thodoris Vorias [English translation: Maria Andreadelli]

ΠΟΙΗΜΑΤΑ (2025 - 2024) - Θοδωρής Βοριάς [Μετάφραση στην αγλλική γλώσσα: Μαρία Ανδρεαδέλλη] ISBN: 978-618-87568-0-9

Η συλλογή κυκλοφόρησε σε ψηφιακή μορφή τον Ιανουάριο του 2025. Είναι μια δίγλωσση ποιητική ανθολογία 20 ποιημάτων μου από το σύνολο των ποιητικών συλλογών μου μεταφρασμένων στην αγγλική γλώσσα. Η μετάφραση των ποιημάτων στην αγγλική έγινε σταδιακά και σε βάθος πενταετίας από την καλή μου φίλη Μαρία Ανδρεαδέλλη.

Στην ανθολογία παρατίθενται ανα ποιητική συλλογή, στην ελληνική γλώσσα και στην αγγλική μετάφραση, τα ποιήματα:

Από την ποιητική συλλογή: Θοδωρής Βοριάς - "Το τρύπιο ταβάνι" - 2005 (From the poetry collection; Thodoris Vorias - “The leaky ceiling” - 2005): Παπούτσια (Shoes), Στην εξορία (In the exile).

Από την ποιητική συλλογή: Θοδωρής Βοριάς - "Νυχτερινές επιπλοκές" - 2008 (From the poetry collection; Thodoris Vorias - “Nocturnal complications” - 2008): Άγγελοι φονιάδες (Angels of murder), Κόκκινος κύκλος (Red circle), Σαν γεμίσει το φεγγάρι (When the moon is full), Πίσω από το Ποσειδώνιο (Behind the Neptunium), Δεν ήθελε να δει τη θάλασσα (It did not want to watch the sea).

Από την ποιητική συλλογή: Θοδωρής Βοριάς - "Χαμένες ψηφίδες" - 2012 (From the poetry collection; Thodoris Vorias - “Lost Tesserae” - 2012): Στο κάστρο του Πλαταμώνα (In the castle of Platamonas).

Από την ποιητική συλλογή: Θοδωρής Βοριάς - "Στιγμές από το ρεπερτόριο του θανάτου" - 2018 (From the poetry collection; Thodoris Vorias - “Moments from the repertoire of death” - 2018): Δρομολόγια με την πανσέληνο (Full moon routes), Ο κόσμος γλίστρησε στην άβυσσο (The world slipped into the abyss), Φύσηξε από τη μεριά της Παλαιστίνης (The wind blew from the direction of Palestine), Το ρεπερτόριο του θανάτου (The repertoire of death).

Από την ποιητική συλλογή: Θοδωρής Βοριάς - "Ανιλίνες" - 2021 (From the poetry collection; Thodoris Vorias - “Anilines” - 2021): Οι στίχοι είναι σφαίρες {[α΄] Μέσα μου πόλεμος, [β΄] Τη μέρα μικραίνεις μες στο πλήθος, [γ΄] Ιδέες τυπώνονται με φλόγες} (The verses are bullets {Ι. War inside me, ΙΙ. During the day you shrink into the crowd, ΙΙΙ. Ideas are printed by flames}), Κάποτε έγραφες ποιήματα (Once you used to write poems), Ρωτάς τι είναι τα αυτοάνοσα (You ask what the autoimmune are), Σας γνωρίζω στρατιώτες (I know you, soldiers), Πριν μ' εκτελέσετε (Before you executed me), Με τα χρόνια κύρτωσαν τα κλαδιά μου (Over the years my branches have bent).

Από την ποιητική συλλογή: Θοδωρής Βοριάς - "Χαμένες ψηφίδες 2" - 2024 ( From the poetry collection; Thodoris Vorias - “Lost Tesserae II” - 2024): Ειδικές περιστάσεις (Special occasions), Κι οι ζωντανοί ξεχνούν (The alive forget, too), Άννα (Anna), Ξεριζωμός (Uprooting), Επιστροφή (The Return), Άγνωστοι νεκροί (Unknown dead), Επίκληση (Invocation).

Thodoris Vorias was born in Thessaloniki in 1970 and he has been living in Kalamaria since 1992. He has published seven poetry collections: “The leaky ceiling” (Erodios - 2005), “Nocturnal Complications” (Erodios - 2008), “Fireflies” (Eight-page series of Bilieto - 2011), “Lost Tesserae” (Private edition - 2012), “Moments from the repertoire of death” (Private edition - 2018), “Anilines” (Eight-page series of Bilieto - 2021), “Lost Tesserae II” (Private edition - 2024). He owns the online magazine “Logotechnika Epikaira” (http://logotexnika-epikaira.blogspot.com) and the website “The Workshop” (http://vorias.blogspot.com). Poems of his have been published in print and online magazines as well as in anthologies.

Maria Andreadelli is a Greek contemporary poetess, author, literary translator and editor. She lives in Athens, Greece. Poems of hers have been awarded, translated and published in print and online anthologies, diaries, literary magazines, as well as texts and translations of hers. She has published six books of poetry, one of short stories, three educational books and two fairy tales. She has translated eight books and she has edited a few decades ones.

Το βιβλίο δεν κυκλοφορεί στο εμπόριο, διατίθεται ελεύθερα σε ψηφιακή μορφή στις ιστοσελίδες:

1. Openbook

https://www.openbook.gr/poiimata-2005-2024/

2. Ebook4greeks

https://www.ebooks4greeks.gr/thodoris-vorias-poems

3. Freebooks.gr

https://freebooks.gr/member/book/DRZO6?ellinoaggliki-anthologia-poiimata-2025-2024-thodoris-vorias

Έγραψαν για το βιβλίο:

Εφημερίδα του Κιλκίς Eidisis.gr: 

https://www.eidisis.gr/politistika/poiimata-2005-2024-%E2%80%93-poiitiki-syllogi-toy-kilkisioti-thodori-boria.html

Ιστοσελίδα "Ποιητικός Πυρήνας":

https://ppirinas.blogspot.com/2025/01/2005-2024.html

Poezii de Thodoris Vorias (traducere în română: Edith UNCU) (2021)

10 ποιήματα του Θοδωρή Βοριά
Μετάφραση στη ρουμανική γλώσσα από την Edith UNCU 

Περιοδικό MISCAREA LITERARA – τχ.77 - 1ο  τεύχος έτους 2021 - Απρίλιος 2021

Romania - Bistriţa 

Thodoris Vorias

 
1. Fără titlu (χωρίς τίτλο)
 
Alergam desculți pe drumeagul de pământ
și ne prindeam cu țigănușii.
Îmi luam avânt să sar
Pe deasupra verilor
și îmi pârleam picioarele.
Sticlă și pietriș,
făcute cioburi, degete împietrite
ale străzii
îmi dădeau sângele.
Iar tu-mi spuneai: „până te faci mare
o să treacă...”
Spuneai: „o să te deprinzi cu focul...”
Încă mai privesc în jos când pășesc,
bântuie moaștele copilăriei.
N-am învățat să merg pe cărbuni încinși până
la urmă.

Τρέχαμε...

Τρέχαμε ξυπόλητοι στο χωματόδρομο
κυνηγιόμασταν με τα γυφτάκια.
Πηδούσα με φόρα πάνω από τα καλοκαίρια
και καψάλιζα τα πόδια μου.
Γυαλιά και χαλίκια, σπασμένα
πετρωμένα δάχτυλα του δρόμου
με ματώνανε.
Έλεγες: «...μέχρι να μεγαλώσεις θα περάσει...»
Έλεγες: «...θα συνηθίσεις τη φωτιά...»
Ακόμα κοιτάζω χαμηλά όταν βαδίζω,
της παιδικότητας τα λείψανα στοιχειώνουν.
Αναστενάρης δεν έγινα εντέλει.

 
[Αδημοσίευτο (2020)]

* * *

 
2. Fante în noapte
 
Știi că ascund
o bucată de noapte
în buzunaru-mi.
De-ar avea ferestre,
Stelele toate ar cutreiera
Pe visele mele suspendate
de-un piron pe perete.
De-ar avea uși
poate-ar veni oareșicine
cu chip de lună
cu păsări de noapte în cuvinte,
deprins să cânte
cu greierii.
Poate-ar veni o femeie
desprinsă din miresmele
teiului.
Contururi negre privesc hoțește
din fantele nopții mele.
Cu tăcerea mea țes vise.
Cu respirările mele
își moșesc misterele.
Fură mireasma somnului meu
cu ea să se-nveșmânte.

Ρωγμές στη νύχτα

Ξέρεις πως κρύβω
ένα κομμάτι νύχτας
μες στην τσέπη μου.

Αν υπήρχαν παραθύρια,
τ’ άστρα θα σεργιανούσανε
τα κρεμασμένα όνειρά μου
σ’ ένα καρφί του τοίχου.

Αν υπήρχαν πόρτες
ίσως ερχόταν κάποιος
μ’ ένα πρόσωπο φεγγάρι,
με λόγια νυχτοπούλια,
μαθημένος να τραγουδάει
με τα τριζόνια.

Ίσως ερχόταν μια γυναίκα
βγαλμένη από τ’ αρώματα
της φλαμουριάς.

Μαύρες μορφές κρυφοκοιτάζουν
από τις ρωγμές της νύχτας μου.
Με τη σιωπή μου υφαίνουν όνειρα.

Με τις ανάσες μου ξεγεννάνε τα μυστήριά τους.
Κλέβουν το άρωμα του ύπνου μου
για να ντυθούν.

[Από την ποιητική συλλογή "ΝΥΧΤΕΡΙΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ" (2008)]

* * * 

3. Grecia din vis
 
Am apucat piatra
Tu-ai luat adierea aurorei.
Am apucat ramul uscat,
Tu-ai luat flacăra amiezii.
Am luat colbul zbicit,
Tu-ai luat roșeața înserării.
M-am așezat eu pe plaja din Skotina
și tu pe creștetul Olimpului,
ca să visăm,
să facem noua Grecie.
Și-am visat noaptea toată
și bolta înstelată am visat-o
și încă la Grecia aceea tot visăm!
 

Ελλάδα του ονείρου

Πήρα την πέτρα,
πήρες το αγέρι της αυγής.
Πήρα το ξερόκλαδο,
πήρες τη φλόγα του μεσημεριού.
Πήρα την ξεραμένη λάσπη,
πήρες το κοκκίνισμα του δειλινού,
κάθισα εγώ στην παραλία της Σκοτίνας
κι εσύ στην κορυφή του Ολύμπου,
να ονειρευτούμε,

να φτιάξουμε καινούργια Ελλάδα!
Κι ονειρευτήκαμε όλη τη νύχτα…
Κι ονειρευτήκαμε στην ξαστεριά…
Ακόμα εκείνη την Ελλάδα ονειρευόμαστε!

[Από την ποιητική συλλογή "ΤΟ ΤΡΥΠΙΟ ΤΑΒΑΝΙ" (2005)]

* * *

4. Thiasos – Alai
 
Pe inimile pustii, pe caldarâmuri,
noaptea pășește ca un hoț.
Caută știutele forme ale drumului
aprinse mai devreme-n iubiri
și care-s acum, rotinde-n întuneric,
cenuși pe care le târăște vântul.
Se proptește de zidurile plouate
și li se descojește ocrul,
pășește pe străzile udate
piezișele umbre se umplu de noroi,
caută trupurile nădușite care iscă aburi
din expirațiile dragostei.
Noaptea trece peste trupurile noastre
-mii de scufundați în vise
nu catadicsesc să asculte
nocturnele alaiuri ambulante.
 

Θίασος

Στις έρημες καρδιές, στα καλντερίμια,
η νύχτα περπατάει σαν κλέφτης.
Αναζητάει γνώριμες μορφές του δρόμου
που ανάβανε πιο πριν στους έρωτές τους
και τώρα στροβιλίζουν στο σκοτάδι,
στάχτες που τις σέρνει ο αέρας.
Ακουμπάει τους βρεγμένους τοίχους
κι η ώχρα ξεφλουδίζει,
περπατάει στους βρεγμένους δρόμους
και λασπώνουν οι λοξές σκιές,
ψάχνει για ιδρωμένα κορμιά που ν’ αχνίζουν
απ’ τις εκπνοές του έρωτα.
Η νύχτα περνάει πάνω απ’ τα κορμιά μας
-χιλιάδες βυθισμένοι στα όνειρα
δεν καταδέχονται ν’ ακούσουν
τους πλανόδιους νυχτερινούς θιάσους.

[Από την ποιητική συλλογή "ΝΥΧΤΕΡΙΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ" (2008)]

* * *
 

5. Pironit de nori
 
’Namiază-ți strălucesc aripele pironite
de nori
– lună tu ce-ai fugit din nopți –
și cei ce-și pot îndrepta fruntea
te-or vedea.
Lipsit de apărare în barbaria orașului,
ai ajuns și tu să te legeni
alăturea lui Prometeu.
În amurg cerul se mânjește-nsângerat.
Noaptea-i străfulgerată de tainicul foc
din tulpinile trestiilor voastre
iar ei, fără să bănuie, spun că vine ploaie.

Καρφωμένος στα σύννεφα

Το μεσημέρι γυαλίζουν τα καρφωμένα σου φτερά
στα σύννεφα
-φεγγάρι που ξέφυγες από τις νύχτες-
κι όσοι μπορούν να ορθώνουν το κεφάλι
θα σε βλέπουν.
Ανυπεράσπιστος στη βαρβαρότητα της πόλης,
κατάληξες κι εσύ να αιωρείσαι
πλάι στον Προμηθέα.
Το δειλινό ματώνετε τον ουρανό.
Τη νύχτα αστράφτει η κρυμμένη φωτιά
απ’ τα καλάμια σας
κι οι ανυποψίαστοι λένε πως έρχεται βροχή.  

[Από την ποιητική συλλογή "ΧΑΜΕΝΕΣ ΨΗΦΙΔΕΣ" (2012)]

* * *

 
6. Versuri dintr-o călătorie cu soarele
 
În zori m-am aninat în soare
ca să zbor.
Încleiați mi-au rămas pantofii în asfalt,
am furat și trilul dimineții
din coama unei acacii
Pentru că pe drumul de humă din cartier
ne jucam desculți
și-am avut la mine-n curte acacii
și-un cântec
pe care mi l-au acoperit cu agasantul beton.
Din ieri am dezlipit un cadru de tablou
– trei copii care-și scrijelesc în pământul
maidanului
propria viață –
l-am arătat și păsărilor
…c-am avut și noi aripi
înainte să creștem.
La amiază mi-am sfâșiat veșmintele,
spaima și toate măștile;
în înalt, aici, nu-s străzi ca să te sfiești.
La-nserat eliberat-am poemele
ca să fluture din aripi sus, pe valuri.

Στίχοι από ένα ταξίδι με τον ήλιο

Ξημέρωμα γαντζώθηκα στον ήλιο
για να πετάξω.
Έμειναν κολλημένα τα παπούτσια μου

στην άσφαλτο,
έκλεψα και το πρωινό τραγούδι
από την κορφή μιας ακακίας
γιατί στο χωματόδρομο της γειτονιάς μας
παίζαμε ξυπόλητοι
κι είχα ακακίες στην αυλή
κι ένα τραγούδι
που το σκεπάσανε με άχαρο μπετόν.
Από το χθες ξεκόλλησα μια ζωγραφιά
-τρία παιδιά που σχεδιάζουν στο χώμα της αλάνας
τη ζωή τους-
την έδειξα και στα πουλιά
...είχαμε κι εμείς φτερά
πριν μεγαλώσουμε.
Το μεσημέρι έσκισα τα ρούχα μου,
το φόβο κι όλες τις προσωπίδες·
εδώ ψηλά δεν έχει δρόμους για να ντρέπεσαι.
Το δειλινό ελευθέρωσα τα ποιήματα
να φτερουγίσουν πάνω από τα κύματα. 
 

[Από την ποιητική συλλογή "ΧΑΜΕΝΕΣ ΨΗΦΙΔΕΣ" (2012)]

* * *

7. Nu-ți irosi în van toate visele
 
Nu-ți irosi în van toate visele
Doar într-o singură noapte.
Păstrează dar și pentru noaptea-nluminată
să ai și tu cu ce s-aprinzi
un tăciune la drum.
Păstrează dar și pentru noaptea deznădejdii
-pe care sufletu-ți o va tânji -
să ai și tu s-așterni lângă tine
trup și patimă,
să împărtășești sudoarea.
Păstrează dar ceva și pentru noaptea de
durere,
versuri să-ți faci din vise
să ai să sapi în miezul inimii
să nu te înăbuși
străfund să-ți afli ca să îl pășești.
Păstrează dar ceva și de-ncheiere.
Întâi de toate o să se ducă spiritul,
apoi meteahna
și apoi și visul.
 

Μη σπαταλήσεις όλα τα όνειρά σου

Μη σπαταλήσεις όλα τα όνειρά σου
μονάχα σε μια νύχτα.
Φύλαξε κάτι για τη νύχτα-φωτιά,
να ‘χεις κι εσύ ν’ ανάψεις
ένα δαυλό για το δρόμο.
Φύλαξε κάτι για μια νύχτα απόγνωσης
-που η ψυχή θα λαχταράει-
να ‘χεις να στρώσεις δίπλα σου
κορμί και πόθο,
ιδρώτα ν’ ανταλλάξεις.
Φύλαξε κάτι για μια νύχτα πόνου,
στίχους να κάνεις τα όνειρα,
να ‘χεις να σκάβεις μέσα στην καρδιά,
να μην πνιγείς,
πάτο να βρεις για να πατήσεις.
Φύλαξε κάτι για το τέλος.
Πρώτα θα φύγει η ψυχή,
μετά το χούι
κι ύστερα τ’ όνειρο.

[Από την ποιητική συλλογή "ΧΑΜΕΝΕΣ ΨΗΦΙΔΕΣ" (2012)]

* * *

8. Simți pereții
 
Simți cum te privesc cu ochii mei
pereții camerei.
Asculți pisicile de-afară
cum plâng pe străzile pustii,
copacii cum le dau lăstarii,
steagul care te-nvață ce-i mândria.
Singurătatea cu creionul o învingi,
iar răsuflarea mea îți lecuiește rănile.
Dacă leșini te voi lua pe palme
și te voi întinde pe alt poem al meu.
 

Νιώθεις τους τοίχους

Νιώθεις τους τοίχους στο δωμάτιο
να σε κοιτάζουν με τα μάτια μου.
Ακούς τις γάτες απ’ έξω
να κλαίνε τους έρημους δρόμους,
τα δέντρα να βγάζουν βλαστάρια.
Πολεμάς τη μοναξιά με το μολύβι,
η ανάσα μου γιατρεύει τις πληγές σου.
Αν λιποθυμήσεις
θα σε πάρω στα χέρια
να σ’ απλώσω σ’ άλλο ποίημα. 

[Από την ποιητική συλλογή "ΝΥΧΤΕΡΙΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ" (2008)]

* * *

9. Alții valuri le numesc
 
Valuri le numesc alții,
însă sub pătrarul lunii
ca umbre cutreieră marea.
Se lovesc, se-mbrățișează,
se prefac în război, dragoste
și febră nocturnă.
Se dezbracă sfâșiindu-și hainele,
se-nfurie încleștat
și se răscolesc.
Se sucesc și se răsucesc spre nisip
și molcom se potolesc,
se fac pietricele.
Nu sunt valuri
și pescărușii-așa le știu,
poate sub soare...
dar noaptea lucrurile se schimbă.
 

Άλλοι τα λένε κύματα

Άλλοι τα λένε κύματα,
μα κάτω απ’ το λειψό φεγγάρι
σκιές αλωνίζουν τη θάλασσα.
Χτυπιούνται, αγκαλιάζονται,
γίνονται πόλεμος, έρωτας
και πυρετός της νύχτας.

Ξεντύνονται σκίζοντας τα ρούχα τους,
αρπάζονται με βία
κι ανταριάζουν.
Στριφογυρίζουν ως την αμμουδιά
κι εκεί ησυχάζουν,
γίνονται βότσαλα.
Δεν είναι κύματα·
κι οι γλάροι έτσι τα ξέρουν,
ίσως κάτω απ’ τον ήλιο…
μα τη νύχτα τα πράγματα αλλάζουν. 

[Από την ποιητική συλλογή "ΝΥΧΤΕΡΙΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ" (2008)]

* * *

10. Epidemie
 
Stăm în partea greșită,
încet-încet ni se îngălbenesc pantofii.
Să mergem mai încolo,
hai! în fața vitrinei, atâta timp,
poate ne iau drept nadă.
Încă juma’ de vers și am dărâma-o.
Scoate-ți hainele, să vezi cum se cațără
pe trupul tău gălbejeala.
Scoate-le, nu le voi împrăștia ici-colo,
acum că suntem în lume
le voi ține cu grijă.
Hai mai încolo,
ne privește un cerșetor galben
...pieptul tău nu și-a pierdut
nuanța frumoasă,
încă ai inima roșie.
Hai mai încolo,
visele din vitrină
ne ucid.
 

Επιδημία

Στεκόμαστε σε λάθος μέρος,
σιγά σιγά κιτρινίζουν τα παπούτσια μας.
Πάμε πιο κάτω,
μπροστά στη βιτρίνα, τόση ώρα,
ίσως θεωρηθούμε κράχτες.
Ακόμα μισό στίχο και θα τη γκρεμίζαμε.
Βγάλε τα ρούχα σου, να δεις, πώς σκαρφαλώνει
στο κορμί σου το κιτρίνισμα.
Βγάλ’ τα, δε θα τα σκορπίσω εδώ κι εκεί,
τώρα είμαστε μέσα στον κόσμο
θα τα κρατήσω μ’ επιμέλεια.
Πάμε πιο κάτω,
μας κοιτάζει ένας κίτρινος ζητιάνος
…το στήθος σου δεν έχασε
τ’ όμορφο χρώμα του,
έχεις ακόμα κόκκινη καρδιά.
Πάμε πιο κάτω,
τα όνειρα της βιτρίνας
μάς σκοτώνουν.

[Από την ποιητική συλλογή "ΝΥΧΤΕΡΙΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ" (2008)]

* * * 

Pentru cititorii revistei:

„Poezia, conștiința, dârzenia nu sunt trei cuvinte fără legătură între ele. Reprezintă pentru mine atât un mic cod de onoare, uriaș de altminteri pentru vremurile noastre, cât și o busolă pentru străzile din Salonic și pentru străzile din propria voastră țară, acum că au ajuns acolo versurile mele, aidoma, cu copii ștrengari care se joacă în cartiere cu mingea și de-a prinselea. Pe aceste străzi toate se schimbă cu iuțeală, nu reușești să le urmărești și le privești ca pe niște fleacuri. Pe aceste străzi unele din aceste lucruri fără însemnătate sunt proiectile care țintesc în mine și multe își ating ținta. Pe aceste străzi ale vieții, împreună cu poeziile, cutreier...”

 
Thodoris VORIAS
  

Για τους αναγνώστες του περιοδικού: 

...Η ποίηση, η συνείδηση, η αντίσταση δεν είναι τρεις άσχετες λέξεις. Αποτελούν για μένα ένα μικρό, αλλά τεράστιο για την εποχή μας, κώδικα τιμής και πυξίδα για τους δρόμους της Θεσσαλονίκη και για τους δρόμους της δικής σας πατρίδας, τώρα που έφτασαν εκεί οι στίχοι μου, ολόιδιοι με αλητάκια που παίζουν στη γειτονιά σας μπάλα και κυνηγητό. Σ' αυτούς τους δρόμους όλα αλλάζουν γρήγορα, δεν προλαβαίνεις να τα παρακολουθήσεις και τα βλέπεις σαν ασήμαντα μικροπράγματα. Σ' αυτούς τους δρόμους, μερικά από αυτά τα μικροπράγματα είναι βλήματα που στοχεύουν μέσα μου και πολλά από αυτά βρίσκουν το στόχο. Σ' αυτούς τους δρόμους της ζωής, μαζί με τα ποιήματα γυρίζω... 

* * *

 

Poem by Thodoris Vorias - The dead wore masks

Γκράφιτι από τον μαντρότοιχο του γηπέδου του Απόλλωνα Καλαμαριάς. Φωτογραφία 29/3/2020. Σχεδιαστές http://www.sandman.gr

English translation: Dimi De San 

The dead wore masks - Thodoris Vorias

Death came closer,
even the dead
wore gas masks.
Only, he did not come yesterday,
centuries have been here, with us.
As long as we breathed we breathed death,
where we touched we touched death,
where we kissed we kissed death
and there are billions of dead
moving on the streets.
Every time we chanted "Peace be with you"
we were also pregnant with a new death
and war needs the living.
May our children learn to fight
to fight death.
May the war resurrect
the dead of our state.

Poesie di Thodoris Vorias (tradotte in italiano: Helene Paraskeva)

PEGASO GRECO / F.U.I.S. - 2018 
Poesie di Thodoris Vorias (tradotte in italiano Helene Paraskeva)

Ιταλική μετάφραση ποιήματος από την Ελένη Παρασκευά.
Δημοσιεύθηκε στην ιταλική ποιητική ανθολογία 40 Ελλήνων ποιητών PEGASO GRECO, εκδόσεις F.U.I.S. - Ρώμη, 2018.


Mani
(Χέρια)

Senza cura e impegno,
dove sono appoggiate le mie mani
altre mani ancora sono cresciute.

Le vedo, germogliano e fioriscono in primavera
sugli alberi dove mi arrampicavo.

Le tocco, immobili e arrugginite
con la vecchia vernice scolorita
sui cancelli che chiudevano i cortili di case vecchie.

Senz’ altro stanno riscaldando
ogni corpo che ho palpato,
con peccati indelebili sulle punte delle dita.

Le estati, immerse nella salsedine
mi trascinano nel fondale.

Ogni giorno stringo maniglie
senza ostentazione e formalità.

Ci sono anche le altre, le invisibili.
Mani di cera sciolte nei candelabri,
cresciute nelle ombre senz’ anima,
sulle statue incoronate e sulle bandiere,
che di notte col vento spazzano
le foglie appassite per terra.

Quelle mani,
inchiostro e matita,
stampati nel cuore,
solo in poesia le ritrovo.

Poesie di Theodoros Vorias (tradotte in italiano: Crescenzio Sangiglio)

POESIA NEOGRECA /  Fermenti -  2018

Poesie di Theodoros Vorias (tradotte in italiano Crescenzio Sangiglio) 

Ιταλική μετάφραση ποιημάτων από τον Crescenzio Sangiglio.

Δημοσιεύθηκαν στην ιταλική ποιητική ανθολογία  POESIA NEOGRECA εκδόσεις Fermenti -  2018.


1.
Ed ora sei cambiato
(Και τώρα άλλαξες)

Occhi e mani sparsi in piazza
indicano un impensabile nascondiglio,
in un negozio, un apparecchio televisivo.
Lì dentro una folla di cervelli dorme nel torpore,
pigiata sulla mensola.

Nello schermo voci òrdinano: 
“Cambia, cambia, cambia…
taci, taci, taci…
ascolta, ascolta, ascolta…”
Non sono voci maschili,
non sono femminili,
sono... sono... cosa sono questi?
Non si distinguono le loro figure.

“Appoggia il telecomando sulla testa,
premi il tasto l,
poi tàppati le orecchie, 
apri la bocca,
abbassa gli occhi,
ed ora sei cambiato…
ascolta, taci!”

Chiaf!!! Interruzione…
dove vai, sta’ fermo!



2.
La luna cambia
(Το φεγγάρι αλλάζει)

Ci sono delle sere che la luna si sfilaccia,
riempie la campagna di argentea piallatura
il vento mattatore.

Piccolo volatile gettato per terra
l’ultimo baleno,
l’ultima speranza.
Appassito l’ albero,
morto l’ amico,
bruciato lo stendardo…
pezzo a pezzo ti sparpagli, patria.

Ci sono delle sere che la luna si discioglie,
goccia a goccia inumidisce la città, 
inumidisce i nostri occhi.
Arrugginiscono gli idoli,
in un vecchio fucile
arrugginiscono anche le idee.
Sbiadita l’ affissione,
le strade silenziose,
la folla addormentata…
si addice alle anime il “lascia perdere, amico”.

Ci sono delle sere che la luna si suicida,
gocce di sangue rovinano il nostro sonno
rovinano i nostri sogni.
Solo le rose e i papaveri
si colmano di vita
alla morte della luna.



3.
Anche i muri affondano
(Κι οι τοίχοι βουλιάζουν)

Sono anche i muri che affondano.
Se li guardi con insistenza
ti rivelano ciò che
sta scritto sopra,

la vecchia ocra si sbriciola e cade
come una febbre gialla,
i nostri sguardi li hanno devastati
a lungo andare.

Chi ce la fa a rimaner tranquillo
in questa città 
puo sentire le voci
e gli slogan
che ogni giorno vanno in giro
e la note tornano
a intanarsi
dietro agl’ intonaci sbriciolati.



4.
Adesso che s’ è asciugata
(Τώρα που στέγνωσε)

Adesso che s’ è asciugata,
era sangue e lacrime,
stanno bruciando nelle piazze
la nostra bandiera
e le ceneri nell’ aria
t’ hanno sporcato il costoso vestito.



5.
Stasera fabbrica una patria
(Απόψε φτιάξε μια πατρίδα)

Stasera cadono tutte le stele,
cadono i castelli e la bandiere.
Stasera raccogli quell che c’ è da raccogliere

i ricordi
che storia stilleranno.

Chìnati e ruba un po’ di colore, 
chìnati e ruba un po’ di terra, 
mischiali a piene mani e fabbrica una patria

come una favola
per incantare i nostri figli.



6.
Aniline XIII
(Ανιλίνες [ιγ΄] - Η νύχτα δεν παρηγοριέται)

La notte non si consola
con le pallide luci della città,
vuole il proprio tìaso nelle strade:
cassonetti d’ immondizia in fiamme,
bombe Molòtov 
ed esplosioni di lacrimogeni
sono la guarigione
dalla sua inesorabile tenebra.



7.
Cerchio rosso
(Κόκκινος κύκλος)

È come vederti,
sul muro tracci un cerchio rosso.

L’ ocra si distacca,
si spandono i colori
che gl’ inquiline con gli anni avevano steso.

Fuori dal cerchio cola
la glutolina della vecchia affissione
e tutto lo sperma che generava idee.

Cerchi di capire
cosa gli hai fatto al muro,

la storia di continuo si riversa 
sul marciapiede,                                         
sull’ asfalto. 

Ανιλίνες [Η νύχτα δεν παρηγοριέται]

Η νύχτα δεν παρηγοριέται

με τ’ αδύναμα φώτα της πόλης,

θέλει στους δρόμους το θίασό της·

φλεγόμενοι κάδοι σκουπιδιών,

βόμβες μολότοφ

κι εκρήξεις δακρυγόνων

τη θεραπεύουν

απ’ το αδυσώπητο σκοτάδι της.

Σεπτέμβριος 2007

Ποιητική συλλογή

"Νυχτερινές επιπλοκές"

εκδόσεις ΕΡΩΔΙΟΣ

Θεσσαλονίκη - 2008

Το ποίημα μεταφρασμένο στην ιταλική γλώσσα από τον Κρεσέντζιο Σαντζίλιο.
Poesie di Theodoros Vorias (tradotte in italiano Crescenzio Sangiglio)


Το ποίημα δημοσιεύτηκε στην ιταλική ανθολογία Ελλήνων ποιητών
Poesia Neogreca σε μετάφραση Crescenzio Sangiglio και κυκλοφόρησε από τις
εκδόσεις Fermenti τον Ιούλιο 2018.

Poezii de Thodoris Vorias (traducere în română: Edith UNCU) (2012)

Ρουμανική μετάφραση από την Edith UNCU 
Περιοδικό STEAUA DOBROGEI – τχ.53-56 Decembrie 2012

Thodoris Vorias


1.
Pironit de nori
(Καρφωμένος στα σύννεφα)

Namiază-ți strălucesc aripele pironite de nori
-lună tu ce-ai fugit din nopți-
şi cei ce-şi pot îndrepta fruntea
te-or vedea.

Lipsit de apărare în barbaria orașului,
ai ajuns şi tu să te legeni
alăturea lui Prometeu.

În înserare pătaţi cu- nsângerare cerul.
Noaptea-i străfulgerată de tainicul foc
din tulpinile trestiilor voastre
iar ei, nebănuind, spun că vine ploaie.

2.
Versuri dintr-o călătorie cu soarele
(Στίχοι από ένα ταξίδι με τον ήλιο)

În zori m-an animat în soare
ca să zbor.

Pantofii mi-au rămas încleiaţi în asphalt,
am furat şi trilul dimineţii
din coama unui salcâm

Pentru că pe drumul de humă
din cartier
jucatu-ne-am desculţi
şi-am avut şi eu salcâmi în curtea mea
şi-un cântec
pe care mi l-au acoperit cu agasantul beton.

Din ieri am dezlipit un tablou
-trei copii care- şi scrijelesc în pământul maidanului
propria viaţă-
am arătat-o şi păsărilor

…c-am avut şi noi aripi
nainte să creştem.

La amiaz’ mi-am sfâşiat veşmintele,
spaima şi toate măştile·
în înalt, aici, nu-s străzi ca să te sfieşti.
La-nserat eliberat-am poemele
ca să future din aripi sus, pe valuri.



3.
Nu-ţi irosi în van toate visele
(Μη σπαταλήσεις όλα τα όνειρά σου)

Nu-ţi irosi în van toate visele
Doar într-o singură noapte.

Păstrează dar şi pentru noaptea-nluminată
să ai şi tu cu ce s-aprinzi
un tăciune la drum.

Păstrează dar şi pentru noaptea deznădejdii
-pe care sufletu- ţi tânji-o-va -
să ai şi tu s-aşterni lângâ tine
trup şi patimă,
să împărtăşeşti sudoarea.

Păstrează dar ceva şi pentru noaptea de durere,
versuri să-ţi faci din vise
să ai să sapi în miezul inimii
să nu te înăbuşi
străfund să- ţi afli ca să îl păşeşti.

Păstrează dar ceva şi de-ncheiere.
Întâi de toate o să să se ducă spiritul,
d-apoi meteahna
ş-apoi visul.



4.
Crăpături în noapte
(Ρωγμές στη νύχτα)

Ştii că ascund
o bucată de noapte
în buzunaru-mi.

De-ar exista fereşti,
stelele-ar plimba
visele mele atârnate
de-un piron din zid.

De-ar exista uşi
poate-ar veni oarecine
c-un chip de lună
cu vorbe paseri de noapte,
învăţat să cânte
cu greierii.

Poate-ar veni o femeie
răsărită din mireasma
florilor de tei.

Negre-nfiripări trag cu coada ochiului
pe după crăpăturile nopţii mele.
Cu tăcerea mea ţes vise.
Cu suflarea-mi îşi moşesc tainele.
Fură mireasma visului meu
ca să se-nveşmânte.