Φειδερίκος Νίτσε - "Εν πολέμω αδερφοί" (Ποιητική διασκευή φιλοσοφικού κειμένου - ελεύθερη απόδοση: Θοδωρής Βοριάς)

 

Ἐν πολέμῳ ἀδερφοὶ

[α]
Βλέπω τους ουλαμούς σας
αχ και να ’βλεπα στρατιές 

πραγματικών πολεμιστών,
ας κρύβατε όλοι στις στολές σας
καρδιές ἑτοιμοπόλεμες.

[β]
Είναι στη μοίρα μου
να ψάχνω για εχθροὺς
και στη ραστώνη σας
να χτίζω νέες μάχες.

[γ]
Μακάριοι οι νικητές
κι οι αρματωμένοι·

εκείνοι θα πλαγιάσουνε
με την ειρήνη.

[δ]
Επιτέλους, αν θα νικήσω
ας νικήσω ισχυρότερο
κι αν τσακιστώ
ας με τσακίσει δυνατός.

[ε]
Ούτε λύπηση δε θέλω
στο μνήμα, ούτε κλάψες.
Σας το είπα, εχθροί μου
και συμπολεμιστές μου.

Αύγουστος 2021

Το ποίημα δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Το Κοράλλι τχ.31-32, τον Μάρτιο 2022, στην ενότητα "Friedrich Nietzsche - Έξι ποιήματα του Ζαρατούστρα" σε ποιητική διασκευή του φιλοσοφικού κειμένου και ελεύθερη απόδοση  του Θοδωρή Βοριά. Επιλεγμένα αποσπάσματα από το έργο του Nietzsche "Τάδε έφη Ζαρατούστρα" σε μετάφραση Άρη Δικταίου.

Έζρα Πάουντ - Θρήνος του φρουρού των συνόρων (ελεύθερη απόδοση: Θοδωρής Βοριάς)

 

Θρήνος του φρουρού των συνόρων

Ποίημα του Ezra Pound από τη συλλογή Κατάη - Ελεύθερη απόδοση Θοδωρής Βοριάς

Από τη Βορινή Πύλη φυσά βαρδάρης γεμάτος άμμο·
μονάχος απ’ όταν πρωτοείδα τον κόσμο μέχρι τώρα!
Κυρτώνουν τα δέντρα,
το φθινόπωρο κιτρινίζει το χορτάρι.
Σκαρφαλωμένος σε πύργους
τη γη σεργιανάω των βαρβάρων:
Ρημαγμένο κάστρο, ουρανός κι απέραντη ερημιά.
Σ’ εκείνο το χωριό δεν έχει απομείνει
 πέτρα πάνω στην πέτρα.
Ασπρισμένα κόκκαλα από ατέλειωτες παγωνιές,
στοίβες ψηλές, με χόρτα και δέντρα σκεπασμένες.
Ποιός επέτρεψε τούτον τον χαλασμό;
Ποιός φούντωσε τον πύρινο θυμό τού αυτοκράτορα;
Ποιός οδήγησε με ταμπούρλα κι εμβατήρια
 τον στρατό ίσαμε εδώ;
Βάρβαροι βασιλιάδες.
Από μια ολάνθιστη άνοιξη 
 καταλήξαμε σε ματωμένο φθινόπωρο
κι η φασαρία των μαχητών ξεσήκωνε τον τόπο
-τριακόσιες εξήντα χιλιάδες-
 και θλίψη, έβρεχε θλίψη.
Θλίψη στον πηγαιμό, θλίψη στον γυρισμό.
Ερημη χώρα,
δίχως παιδιά να παλεύουν μέσα στ’ αλώνια,
δίχως να πολεμάνε στρατιώτες
στα γιουρούσια ή ταμπουρωμένοι.
Αχ, πως θα μάθετε τη μαύρη θλίψη της Βορεινής Πύλης,
τώρα που λησμονήθηκε πια τ’ όνομα του Ριχόκου,
κι εμάς, τους φρουρούς, μας έφαγαν οι τίγρεις;

Δημοσιεύτηκε στο περιοδικό ΤΟ ΚΟΡΑΛΛΙ τχ. 35 - 36 τον Μάρτιο 2023.

Φρειδερίκος Νίτσε - "Με τους ερημίτες και τους γιδοβοσκούς..." (Ποιητική διασκευή φιλοσοφικού κειμένου - ελεύθερη απόδοση: Θοδωρής Βοριάς)

 

Friedrich Nietzsche - "Με τους ερημίτες και τους γιδοβοσκούς..."

Ελεύθερη απόδοση και ποιητική διασκευή:

Θοδωρής Βοριάς.

Με τους ερημίτες και τους γιδοβοσκούς

θα πάω να ζήσω

-ω ανόθευτοι άνθρωποι-

μακριά από το σύμφυρμα,

τη φτιασιδωμένη πλέμπα

της καλής κοινωνίας

και της ευγένειας.

Ψευτιά· 

σάπιο αίμα

από παλιές κακές συνήθειες,

κακοφορμισμένες πληγές

από γιατρούς κομπογιαννίτες.

Αύγουστος 2021

Από την ύλη του περιοδικού "Το Κοράλλι" τχ.31-32 (Απρίλιος 2022), ποιητική ενότητα "Friedrich Nietzsche - Έξι ποιήματα του Ζαρατούστρα" σε ελεύθερη απόδοση και ποιητική διασκευή του Θοδωρή Βοριά.

Τα αποσπάσματα της ενότητας επιλέχτηκαν από το έργο του Fr. Nietzsche "Τάδε έφη Ζαρατούστρα" σε μετάφραση Άρη Δικταίου (1958).

Φωτογραφία: Γιάννης Μπέκας

Φρειδερίκος Νίτσε - "Ω θέλησή μου" (Ποιητική διασκευή φιλοσοφικού κειμένου - ελεύθερη απόδοση: Θοδωρής Βοριάς)

Friedrich Nietzsche - "Ω θέλησή μου"

Ελεύθερη απόδοση και ποιητική διασκευή:

Θοδωρής Βοριάς.

Ω Θέλησή μου, εσύ,
φύλαξέ με από κάθε ασήμαντη νίκη!

Ω Πεπρωμένο μου
-αποστολή της ψυχής μου-
φύλαξέ με, προόρισέ με
για ένα μεγάλο δρόμο!
Ω Θέλησή μου,
φύλαξε το στερνό σου μεγαλείο
για το τέλος
-για την ανελέητη νίκη
(και ποιος δεν υπέκυψε
στη νίκη του).

Να ’μαι ώριμος
σαν θα ’ρθουν τα Μεγάλα Μεσημέρια
-ώριμος σαν πυρωμένος χαλκός,
σαν βαρύ σύννεφο που αστράφτει,
σαν φουσκωμένα από γάλα βυζιά.

Να γίνω τόξο που πεθυμάει
τη σαΐτα του
και σαΐτα που πεθυμάει
το αστέρι της.
Να γίνω ώριμο αστέρι,
πυρωμένο, λαβωμένο
από τις σαϊτιές του ήλιου.
Να γίνω ήλιος
-ανελέητη θέληση φωτιάς-
να νικήσω εκμηδενίζοντας.

Αύγουστος 2021

Το ποίημα δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Το Κοράλλι τχ.31-32, τον Μάρτιο 2022, στην ενότητα "Friedrich Nietzsche - Έξι ποιήματα του Ζαρατούστρα" σε ελεύθερη απόδοση και ποιητική διασκευή του Θοδωρή Βοριά, επιλεγμένο από το έργο του Nietzsche "Τάδε έφη Ζαρατούστρα" σε μετάφραση Άρη Δικταίου.

Έζρα Πάουντ - Έτσι βεβηλώνονται των εραστών οι τάφοι (ελεύθερη απόδοση: Θοδωρής Βοριάς)

Κάποιος ερωτευμένος θα μπορούσε να βαδίσει στην ακτή της Σκυθίας
και δε θα ’ταν κανείς τόσο βάρβαρος για να τον βλάψει.

Η σελήνη θα του κρατάει το κερί,
τ’ αστέρια θα τον οδηγούν να μην σκοντάψει
κι ο Έρωτας θα κρατάει μπροστά του αναμμένους πυρσούς
για να διώχνει τα λυσσασμένα σκυλιά από τα πόδια του,
έτσι όλοι οι δρόμοι θα ’ναι διαρκώς ακίνδυνοι·
γιατί ποιος είναι τόσο άδικος ώστε να χύσει
το αγνό, πηχτό αίμα ενός εραστή;

Η Κύπρις είναι ξεναγός του.

Αν οι νεκροπομποί μ’ ακολουθήσουν
-αξίζει να πεθάνεις τέτοιο θάνατο.

Εκείνη θα ’φερνε λιβάνι και στεφάνια στο μνήμα μου
και θα στεκόταν σαν στολίδι στην πυρά μου.

Να δώσει ο Θεός να μη θάψουνε τα κόκκαλά μου σε δημοσιά
που περνάει αδιάκοπα ο κόσμος·
έτσι βεβηλώνονται των εραστών οι τάφοι.
Να ’ναι τόπος παράμερος και σκιερός, να με σκεπάζουν φυλλωσιές
ή να με θάψουν κάτω από λοφάκι
κάποιας ανώνυμης αμμουδιάς·
πάντως δε θέλω το μνήμα μου σε δημοσιά.

Απρίλιος 2019

Ελεύθερη απόδοση από τον Θοδωρή Βοριά. Απόσπασμα από τη συλλογή του Έζρα Πάουντ «Υποταγή στον Σέξτο Προπέρτιο» από την ενότητα VII, από το μεταφρασμένο κείμενο του βιβλίου Έζρα Πάουντ, μετάφραση Ηλίας Κυζηράκος, εκδόσεις Δωδώνη, 1984.

Δημοσιεύτηκε τον Σεπτέμβριο 2020 στο περιοδικό ΤΑ ΠΟΙΗΤΙΚΑ τχ.38.

Έζρα Πάουντ - Περσεφόνη και Πλούτωνα, λυπήσου την (ελεύθερη απόδοση: Θοδωρής Βοριάς)

Περσεφόνη και Πλούτωνα, ω Πλούτωνα,
λυπήσου την,

αρκετές γυναίκες κατέβηκαν στον Άδη
-αλήθεια τόσες όμορφες γυναίκες-
η Ιόπη, και η Τυρώ, κι η Πασιφάη,
και της Αχαΐας τα όμορφα κορίτσια,
κι από την Τροία,
κι από την Καμπανία 

από παντού ο θάνατος παίρνει το μερτικό του,
όλες τις λαχταράει ο Άδης 

κι η άτιμη η ομορφιά δεν είναι αιώνια
ούτε η μοίρα κανενός.

Με βήμα αργό ή γρήγορο,
ίσως και να χασομερήσει ο θάνατος
αλλά για λίγο.

Ιούνιος 2020

Ελεύθερη απόδοση από τον Θοδωρή Βοριά. Απόσπασμα από τη συλλογή του Έζρα Πάουντ «Υποταγή στον Σέξτο Προπέρτιο» από την ενότητα VII, από το μεταφρασμένο κείμενο του βιβλίου Έζρα Πάουντ, μετάφραση Ηλίας Κυζηράκος, εκδόσεις Δωδώνη, 1984.

Δημοσιεύτηκε τον Σεπτέμβριο 2020 στο περιοδικό ΤΑ ΠΟΙΗΤΙΚΑ τχ.38.

ΕΖΡΑ ΠΑΟΥΝΤ - Θα ’ταν ανόητος όποιος θα ’βαζε όρια στου έρωτα την τρέλα... (ελεύθερη απόδοση - Θοδωρής Βοριάς)

Σμίγουν οι μοίρες μας
και τα μάτια μας χορταίνουν με αγάπη·
κι η μεγάλη νύχτα πέφτει πάνω σου
κι η μέρα
-η κάθε μέρα που φεύγει στον αγύριστο.

Να ’ταν οι θεοί να μας δέναμε μαζί,
με αλυσίδες,
και να μην έρθει μέρα να μας λύσει...
όχι, όσο γίνεται,
ο καρπός της ζωής να μην τελειώσει!

Θα ’ταν ανόητος όποιος θα ’βαζε όρια 
στου έρωτα την τρέλα.

Πρώτα ο ήλιος θα οδηγήσει μαύρα άλογα,
πρώτα η γη θα βγάλει στάρι από τη σίκαλη,
πρώτα το ποτάμι θα γυρίσει στις πηγές του,
πρώτα τα ψάρια θα κολυμπήσουν σε ξεροπόταμα
κι ύστερα θα μάθει ο έρωτας το μέτρο.


Απόδοση: Θοδωρής Βοριάς
Απρίλιος 2019


Δημοσιεύτηκε τον Σεπτέμβριο 2020 στο περιοδικό ΤΑ ΠΟΙΗΤΙΚΑ τχ.38.

Ελεύθερη απόδοση από τον Θοδωρή Βοριά. Απόσπασμα από τη συλλογή του Έζρα Πάουντ «Υποταγή στον Σέξτο Προπέρτιο» από την ενότητα VII, από το μεταφρασμένο κείμενο του βιβλίου Έζρα Πάουντ, μετάφραση Ηλίας Κυζηράκος, εκδόσεις Δωδώνη, 1984.

Ολόκληρη η ενότητα VII στα αγγλικά:

https://www.poemhunter.com/poem/homage-to-sextus-propertius-vii/

Η εικόνα προέρχεται από το ιστολόγιο της Unam Edem.

ΦΡΕΙΔΕΡΙΚΟΣ ΝΙΤΣΕ - Ηρακλειτισμός (ελεύθερη απόδοση - Θοδωρής Βοριάς)

Μονάχα ο αγώνας
φέρνει στη γη την ευτυχία
κι η φιλία γεννιέται
στου μπαρουτιού την κάπνα.

Σε τρεις περιστάσεις γινόμαστε φίλοι:
Σαν ήμαστε αδέρφια στην δυστυχία,
ίσοι μπροστά στους εχθρούς
κι ελεύθεροι μπροστά στο θάνατο. 


Φρειδερίκος Νίτσε
"Χαρούμενη επιστήμη-
Ευγένεια και χυδαιότητα"

Τίτλος πρωτοτύπου: "Heraklitismus"

Απόδοση: Θοδωρής Βοριάς
Απρίλιος 2019

Το κείμενο στη γερμανική γλώσσα: https://www.textlog.de/21133.html

ΦΡΕΙΔΕΡΙΚΟΣ ΝΙΤΣΕ - Τα ερείπια ως διακόσμηση [Ποιητική διασκευή φιλοσοφικού κειμένου - ελεύθερη απόδοση - Θοδωρής Βοριάς]

Ζω εναλλάσσοντας κάθε τόσο ζωές

κι απ’ τις παλιές μου εμπειρίες

όλο και κάτι μού απομένει,

κάποιο ιδανικό, κάποια συνήθεια.

Έναν τοίχο μισογκρεμισμένο διατηρώ

και σκόρπια μάρμαρα μιας αρχαιότητας.

Τα ερείπια εκείνα διακοσμούν

κάθε καινούργιο σκηνικό.

Φρειδερίκος Νίτσε

"Ανθρώπινο πολύ ανθρώπινο, 2"

Απόδοση: Θοδωρής Βοριάς

Το κείμενο σε μορφή φιλοσοφικού αποφθέγματος στη γερμανική γλώσσα:
https://www.textlog.de/22189.html

ΕΖΡΑ ΠΑΟΥΝΤ - Η μπαλάντα του όμορφου συντρόφου [ελεύθερη απόδοση - Θοδωρής Βοριάς]

Για το σταυρό και τους ραβίνους
δε χάσαμε τον ομορφότερό μας σύντροφο;
Εκείνον που αγάπησε τους μαχητές,
τα γερά σκαριά και τις ανοιχτές θάλασσες.

Σαν ήρθανε τα πλήθη
να αιχμαλωτίσουνε τον Άνθρωπό μας
να τον έβλεπες μονάχα πως χαμογελούσε.
«Πρώτα ν’ αφήσετε να φύγουν οι υπόλοιποι»
έτσι τους είπε ο όμορφός μας σύντροφος
«αλλιώς θα είσαστε καταραμένοι…»

Έτσι μας έδιωξε ανάμεσα από τις λόγχες τους,
έτσι γελοιοποίησε τη συμμορία
«γιατί δε με συλλάβατε» τους είπε
«τότε που μόνος μες στην πόλη περπατούσα;»

Την τελευταία φορά που μας συντρόφευσε
ήπιαμε στην υγειά του φίνο κόκκινο κρασί
γιατί ήταν ο πιο άνθρωπος απ’ τους ανθρώπους,
γιατί δεν ήτανε παχύς παπάς κι ευνούχος.

Τον είδα με μια τριχιά στο χέρι
να κυνηγάει καμιά εκατοστή εμπόρους, γιατί
-μη σας ξαφνιάζει- το τίμιο κι αγιασμένο σπίτι του
το καταντήσανε παζάρι και χρηματιστήριο.

Δε θα τη βρείτε, δε χωράει στα βιβλία η ζωή του,
όσο περίτεχνα κι αν γράφονται.
Δεν είναι ποντικός στα κιονόκρανα

ο όμορφός μας σύντροφος
που αγαπούσε τις ανοιχτές θάλασσες.

Γελιούνται παράφορα όσοι νομίζουν
πως παγιδέψανε τον όμορφό μας σύντροφο·
«πηγαίνω στη γιορτή» μας είπε
«παρ’ όλο που πηγαίνω στην αγχόνη.
Είδατε πως θεράπευσα κουτσούς κι αόμματους,
πως ανάστησα νεκρούς» μας είπε
«τώρα θα δείτε κάτι ανώτερο:
πως πεθαίνει στο σταυρό ένας γενναίος».

Ο γιος του θεού, ο όμορφός μας σύντροφος,
μας κάλεσε να γίνουμε αδέρφια του.
Τον είδα να τρομάζει χίλιους άντρες.
Τον είδα σταυρωμένο.

Δεν έβγαζε μιλιά όταν του κάρφωναν τα χέρια,
όταν ανάβλυζε το αίμα του ζεστό.
Όταν αλυχτούσαν τα βρωμόσκυλα
του κόκκινου ουρανού
ο όμορφός μας σύντροφος δεν έβγαζε μιλιά.

Τον είδα στα υψώματα της Γαλιλαίας
να τρομάζει χίλιους άντρες·
περνούσε ήρεμος ανάμεσά τους
κι εκείνοι κλαψουρίζανε
κι ήταν τα μάτια του ωραία
σαν τη γαλάζια θάλασσα.
Σαν θάλασσα φουρτουνιασμένη
που δεν ανέχεται ταξίδια.
Σαν της Γεννησαρέτ τη θάλασσα
που την υπόταξε με δυό του λέξεις.

Τον Κύριο, τον όμορφό μας σύντροφο,
της θάλασσας τ’ αδέρφι και τ’ ανέμου,
γελιούνται αιωνίως, φίλε μου,
όσοι νομίζουν πως τον έχουν θανατώσει.

Τον είδα να τρώει γλυκιά κερήθρα
κι ας τον είχανε πριν μέρες σταυρωμένο. 

Απρίλιος 2011

Η Μαστίγωσις. Αγιογραφία από τον Ιερό Ναό της Παναγίας "Άξιον Εστί" της Αξιουπόλεως. Αγιογράφος: Κωνσταντίνος Βαφειάδης. Φωτογραφία: Θεόδωρος Μποράκης.

Ballad of the Goodly Fere - ΕΔΩ τὸ ποίημα στὴν ἀγγλικὴ γλώσσα

PERSONAE (1909 – 1910)

 Άλλα εργα του Έζρα Πάουντ στην ιστοσελίδα σε ελεύθερη απόδοση:

Ὁ κ. Νίξον

Έτσι βεβηλώνονται των εραστών οι τάφοι

ΒΛΑΝΤΙΜΙΡ ΓΟΛΑΝ – Όταν βρέχει την Κυριακή [Ελεύθερη απόδοση Θοδωρής Βοριάς]

Όταν βρέχει κι είναι Κυριακή κι είσαι μονάχος,

τότε θέλεις ν’ ανοιχτείς στον κόσμο

μα ούτε κλέφτης έρχεται, ούτε μεθυσμένος,

ούτε κι εχθρός χτυπάει την πόρτα σου

όταν βρέχει κι είναι Κυριακή κι είσαι απ’ όλους ξεχασμένος,

δεν το χωράει ο νους σου πώς είναι να ζεις δίχως κορμί

ή πώς είναι να ’χεις κορμί και να μη ζεις

όταν βρέχει κι είναι Κυριακή, εκεί στη μοναξιά σου,

δε χρειάζεται να κουβεντιάσεις με τον εαυτό σου.

Υπάρχει ένας άγγελος που ξέρει τι γίνεται στον ουρανό,

υπάρχει ένας δαίμονας που ξέρει τι γίνεται κάτω από τη γη.

Ένα βιβλίο υπάρχει όταν το φυλλομετράς,

ένα ποίημα υπάρχει όταν απελευθερώνεται…

Μάρτιος 2015

Το ποίημα του Vladimir Holan με τίτλο «Όταν βρέχει την Κυριακή»  υπάρχει μεταφρασμένο στην ελληνική γλώσσα στο βιβλίο «Συγκομιδή» σύγχρονων ξένων ποιητών του Βασίλη Καραβίτη των εκδόσεων «Γνώση» - 1988.

Το ποίημα στα τσέχικα http://jitinka-silence.blog.cz/0908/kdyz-prsi-v-nedeli

Το ποίημα στα αγγλικά  http://www.artofeurope.com/holan/hol8.htm

ΕΖΡΑ ΠΑΟΥΝΤ - Ο κ. ΝΙΞΟΝ [Ελεύθερη απόδοση - Θοδωρής Βοριάς]

Μες στη χρυσοβαμμένη καμπίνα της θαλαμηγού του,
καλοσυνάτος ο κ. Νίξον με ορμήνευε να προχωρήσω
δίχως καθυστέρηση.
"Σκέψου με προσοχή τον κριτικό.

Ήμουν απένταρος όπως κι εσύ·
Όταν ξεκίνησα πήρα μπροστάντζα
πενήντα απ’ τα συγγραφικά μου δικαιώματα",
είπε ο κ. Νίξον, "κάμε κι εσύ το ίδιο,
ανάλαβε μια στήλη έστω κι αν δουλέψεις τζάμπα.

Γλύφε τους κριτικούς. Σε δεκαοκτώ μήνες
τα πενήντα έγιναν τριακόσια.
Το πιο σκληρό καρύδι που έπρεπε να σπάσω
ήταν ο Δρ. Ντούντας.

Κανέναν δεν ανέφερα ποτέ χωρίς σκοπιμότητα
παρά μονάχα γιά νά πουληθούν τα έργα μου.
Αυτή είναι η οὐσία κι όσο για τη λογοτεχνία
δεν αφήνει πεντάρα σε κανέναν.

Κανείς δε διακρίνει εξ’ αρχής το αριστούργημα
και παράτησε, αγόρι μου, τους στίχους
είναι μια υπόθεση χαμένη."

… … …

Τα ίδια με συμβούλευε κάποτε κι ένας φίλος τού Μπλούγκραμ:
Μην κοπιάζεις ανώφελα, άκουσέ με,
κι η γενιά τού ’90 έπαιξε το παιχνίδι σου και ξόφλησε,
είναι τελειωμένη υπόθεση.



Έζρα Πάουντ
Από τη συλλογή «Χιού Σέλγουιν Μώμπερλυ»


Mr. Nixon – Εδώ το ποίημα στην Αγγλική γλώσσα.

Άλλα έργα του Έζρα Πάουντ στην ιστοσελίδα σε ελεύθερη απόδοση:
Η μπαλάντα του όμορφου συντρόφου